Sabah'tan Batuhan Altınbaş'ın haberine göre 1975 yılında Adıyaman'ın Gerger ilçesinde dünyaya gelen Abdullah Polat, henüz 6 aylıkken geçirdiği göz nezlesinden sonra yanlış tedaviler nedeniyle görme yetisini kaybetti.

Erken yaşta hayatın zorluklarıyla karşı karşıya kalan Polat, ilkokulu bitirdikten sonra çalışmak için geldiği İstanbul'da eniştesinin yanında konfeksiyon atölyesinde çalışmaya başladı.

17 yaşında evlenen Polat'ın, 6 çocuğu ve 8 torunu var. Engelli olmasına rağmen zor şartlar altında çocuklarını büyüten Polat, 28 Şubat'ta da mağdur olan isimlerden biri oldu. Başakşehir'de açtığı Engelliler Derneği ile engellilere de kucak açan fedakâr baba, hayat öyküsü ile büyük takdir topluyor.

12 yaşında İstanbul'a geldiğini söyleyen Abdullah Polat, "O zamanlar maddi durum ve engelimden dolayı okuyamadım. Eniştemin yanında konfeksiyonda çalışmaya başladım.

Evlendim, 6 çocuğum, dördü evli 8 torunum var. Allah onlardan razı olsun, şükrediyorum ki bana hayırlı evlatlar nasip etti. Çalıştığım yerlerde engelli olduğumu hiç belli etmedim. Engelsiz bireyler gibi çalıştım, halbuki önümü göremiyorum." dedi.

2011 yılında Başakşehir Engelliler Derneği'ni kuran Polat, "6 aylıkken göz nezlesi geçirdim. Bir kocakarı ilacı ile göz korneam yandı. O günden bu yana yüzde 80 görme engelim var. 2009'da engelli camiasına girdim. Çeşitli STK'larda devam ettim. 2011 yılında bu derneği kurduk.

"Şu anda 500-600 civarı kardeşimize hizmet ediyoruz. Rabb'im öyle bir azim vermiş ki bir kapıyı kapatıyor, diğer kapıyı açıyor. Engelli olduğum hâlde engelli kardeşlerime hizmet etmeye çalışıyorum. Bir sürü aktivite ve projemiz var. " şeklinde konuştu.

Abdullah Polat, "Başörtülü kardeşlerimize destek verirken gözaltına alındım. Nezarette yattım, hücrede kaldım. Demokratik hakkımızı kullanırken türlü işkencelere maruz kaldık.

Hakkımda gıyabi tutuklama vardı, 3 aya yakın cezaevinde kaldım. 5 yıl boyunca yargılandım." ifadelerini kullandı.Abdullah Polat'ın çocukları da babaları hakkında duygu ve düşüncelerini dile getirdi.

Yasin Polat (30): "Babam çok fedakâr biri. Bizi büyüttü, özenle yetiştirdi. Bizim için çabalamadığı şey yok. İyi ki böyle bir babam var. Allah başımızdan eksik etmesin. Evliyim, onlardan hâlâ kopamadım. Aynı apartmanda oturuyoruz. Hiç ayrılmadık, aileme bağlı biriyim. Babam hâlâ evimizin direği."