Milli Mücadele döneminde 3 kez Yunan işgaline uğrayan Bursa’nın İnegöl ilçesinde, 1920-1922 yılları arasında yaşanan çatışmalarda şehit olan askerlerden 3’ü, kırsal Karagölet Mahallesi’ndeki Mazlum ailesinin evinin bahçesine defnedildi.

İsimleri bilinmeyen şehitler, o zaman köy olan mahalledeki tüm erkekler cephede olduğu için kadınlar tarafından defnedildi.

Şehitlerin ve Kurtuluş Savaşı’nın, babaannesinden dinlediği hikayeleriyle büyüyen Nedim Mazlum, 103 yıldır evinin bahçesinde bulunan şehit mezarlarının oğlu Tuncay Mazlum ile birlikte gönüllü bekçiliğini yapıyor.

Kuşaktan kuşağa sürdürdükleri gönüllü görevlerini, onur duyarak yaptıklarını söyleyen Nedim Mazlum, “Ben bu evde doğdum, bu evde hayatımı yaşadım. Bu şehitlerin, cepheden camiye indirilen 3 şehidin bahçeye gömüldüğünü babaannem bana anlatırdı. Onunla hayat boyu beraber kaldık. Ben bunu böyle biliyorum. Devletin burada şehit mezarları olduğunu bilmesini istiyoruz.

Babaannem, burada şehitler olunca, köyde onları gömecek kimse olmadığı için aynı aileden 4-5 kadının bir araya gelerek, çarşafın arasında buraya getirip, defnettiğini anlattı. Elbiseleriyle beraber defnedildiklerini bana anlatırdı.

Çünkü biz onunla beraber yatardık. Benim bildiğim kadarıyla, aşağı yukarı 1 asırdan fazladır bu şehitler burada yatmaktadır. Babaannem, ‘Şu avluda, şunlar durduğu sürece sizi her şeyden korur, tehlikeden muhafaza eder. Bunlara iyi bak’ derdi. Tek sözü de budur. Ben de 70 senedir, burada doğdum, hala buradayım, bu şehitlerin bakımı da üzerimdedir. Elimden gelen özeni göstermekteyim” diye konuştu.

Nedim Mazlum'un oğlu Tuncay Mazlum da babaannesinden ve babasından duyduğu hikayeyle büyüdüğünü söyleyerek şöyle konuştu:

“Bizim avlumuzda 3 tane şehidimiz var. Biz yıllardan beri bu şehitlerle beraber yaşıyoruz. Yaklaşık 103 seneden beri, bu şehitlerle beraber yaşamaktayız. 1920-1921 yılları arasında köyümüzün güneyinde bulunan Mustafatepe bölgesinde, çok şiddetli çatışmalar meydana gelmiş Yunanlarla.

Burada onlarca Türk askeri şehit olmuş, yüzlercesi yaralanmış. Yaralı olan Türk askerleri, tedavi amaçlı bizim köyün camisinin avlusuna getirilmiş. Burada kadınlar tarafından tedavi edilen askerlerden 3 tanesi şehit olmuş.

Köydeki tüm erkekler cephede savaşta olduğu için, camiye çok yakın olan evimizin bahçesine getirilip, defin işlemi gerçekleştirilmiş. Bizim dedelerimizin anlattığıyla, babamın babasının annesinin rüyasına girmiş şehitler.

‘Baş ucumuza ibrikle su bırakın, biz abdest almak istiyoruz’ demişler. Zamanında ibrikle su bırakmışlar ve suyun eksildiği görülmüş. Evimizin avlusunda bazen kandil gibi ışıkların yandığını görenler olmuş. Biz herhangi bir şeye şahit olmadık, ama eski zamanlarda insanlar anlatırdı”