Hatay'da, 6 Şubat depremlerinde 2 çocuğunu kaybeden Hüseyin Öz, onların anısını yaşatmak için deprem bölgesindeki ihtiyaç sahibi çocuklara yardım eli uzattı. Öz, düzenlediği bağış kampanyalarıyla 3 yıl içinde yaklaşık 2 bin çocuğa kırtasiye malzemesi ve kıyafet yardımında bulundu.
Hatay'da nakliyeci Hüseyin Öz, 6 Şubat 2023'te meydana gelen Kahramanmaraş merkezli depremlerde evlerinin yıkılması sonucu çocukları Fethi (14) ve Neris Ece Öz'ü (19) kaybetti. Hüseyin Öz ve eşi Yudum Öz ise enkazdan yaralı olarak çıkarıldı. Nakliye şirketini kapatan ve tedavi için eşiyle birlikte Ankara'ya yerleşen Hüseyin Öz'ün sağ bacağı ve sol kolu ampute edildi.
Protez uygulamasıyla ayağa kalkan Hüseyin Öz, depremde kaybettiği çocuklarının anısını yaşatmak için deprem bölgesindeki ihtiyaç sahibi çocuklara yardım eli uzattı. Öz, tedavi gördüğü hastanedeki personel ve arkadaşlarının yardımıyla başladığı bağış kampanyaları kapsamında topladığı kırtasiye malzemelerini ve kıyafetleri, deprem bölgesindeki çocuklara ulaştırdı.
Öz, geçen 3 yıl içinde yaklaşık 2 bin çocuğa yardım ederken, çocukları adına Bitlis'in Güroymak ilçesindeki ilkokulda kütüphane açılmasını sağladı.
Hüseyin Öz, 92 saat enkaz altında kaldığını ve 2 yıla yakın süren bir tedavi sürecinden geçtiğini belirterek, "Hastanede yatarken, okuldan arkadaşlarım Suna ve Meryem beni aradılar. 'Çocuklara bot ve mont alacağız. Sen de bizim ekibe katılır mısın?' dediler. Önce, 'Beni bu işlere bulaştırmayın, insanlar yanlış anlayabilir' dedim ama onların ısrarlarıyla bu kampanyaya başladım. Eşimiz, dostumuz kim varsa rica ettik ve çoğu bizi kırmadı. İlk hedefte 70-75 kişiyle başladığımız yardımlar şu an 2 bin çocuğa kadar çıktı. Bu kadar büyümemizin en büyük nedeni insanların bize güvenmesidir" dedi.
Hüseyin Öz, yapılan yardımların hepsini belgelendirdiklerini kaydederek, "Çevremizde tanıdığımız, durumu iyi olan kişilere ulaşıp, 'Bayramda çocuklara yardım etmek ister misiniz?' diye soruyorum. İsteyen kıyafeti kendi alır gönderir, isteyen bize yardımcı olur ve biz alır göndeririz. Biz de bunların hepsini belgeleriz. Aldığımız kıyafetler olsun, ayakkabılar olsun, ihtiyaç durumuna göre alınan eşyalar olsun; bunların ya faturasını ya da aldığımız çocuğun görüntüsünü paylaşıyoruz. Şu ana kadar 2 bin- 2 bin 500 çocuğa bu yardımları ulaştırmışızdır. Genelde Hatay'daki konteyner kent, depremzedelere ulaşıyoruz ama arada istisna kullandığımız insanlar da oluyor. Bunlar; hastanede, Ankara'da ihtiyaç sahibi olanlar, durumu iyi olmayan öğrenciler oluyor. Genelde para yardımı değil de kıyafet ve kırtasiye yardımı yapıyoruz. Bu yardımlar da genelde bizi tanıyanlar, Bilkent Şehir Hastanesi'ndeki doktorlar, hemşireler, fizyoterapistler ve Hatay'dan arkadaşlar ve akrabalarımdan geliyor" dedi.
Yardımların büyük çoğunluğunu bayramlarda yaptıklarını söyleyen Öz, "Bazen ihtiyaç sahibi olan insanlar bizi tanıdıkları için, biz de onları bildiğimiz için ekstra ihtiyaçlar oluyor. Çocuğun bir tanesi üniversite kazanmıştı; bizi aradı, bilgisayar istedi ve ona bilgisayarını aldık. Başka bir çocuk tablet istedi, ona ulaştık. Başka biri tekerlekli sandalye istedi, ona da ulaştık. Yardım ettiklerimiz genelde konteyner kentteki çocuklar oluyor. Ayrıca annesini ve babasını kaybetmiş, kendi engelli kalmış çocuklara da ulaşabiliyoruz. Oğlu engelli bir tane ailemiz vardı, çocuğun tekerlekli sandalyesi kötüydü ona yeni bir tane aldık. Maraş'ta yine bir tane depremzedede arkadaşımız vardı. Onun bir akrabasına tekerlekli sandalye lazımdı biz de Maraş'a gönderdik. Bayramlarda çocuklara elbise desteğinde de bulunuyoruz. Gücümüz yettiğince, imkanlarımız doğrultusunda ve onların eksiğine göre ihtiyaçlarını gideriyoruz" ifadelerini kullandı.
Yardım ulaşan çocukların büyük mutluluk yaşadığını aktaran Öz, "Çocuklar o kadar mutlu oluyor ki. Biz bu yardımları gönderdiğimizde annesi ya da babası bize videolarını atıyor. Biz o çocukların orada hissettiği mutluluğun çok daha fazlasını hissediyoruz. Bayram zamanları gece sabaha kadar sipariş geçtiğimi bilirim. Yeter ki yardımlar o çocuklara yetişsin, bayramdan önce ellerinde olsun ve mutlu olsunlar diye. Onların mutluluğu beni hayatta tuttu. Allah beni bu hayata döndürmüşse demek ki bunun sebebi bu çocuklara yetişmem içinmiş diye düşünüyor ve inanıyorum. Benim 2 çocuğum vardı, Allah mekanlarını cennet etsin. Onların ihtiyaçlarını alırken bile bu kadar seçici davranmadım. Depremde zarar görmüş çocuklara bir şey alırken, elimden gelenin en iyisini yapmaya çalıştım. Yardım ettiğimiz çocukların çoğunu görmedik bile. Görmeden o çocukları sevdik. Videolar geldiğinde, yüzlerindeki mutluluğu gördüğümüzde bizim mutluluğumuz 3'e, 5'e katlandı. Yardım ettiğim çocukların yüzündeki mutluluğu kendi evlatlarımın mutluluğu gibi hissediyorum. Ama şunu özellikle söylemem lazım; iyi ki güzel insanlar var. O insanlar olmasa biz bunların hiçbirini yapamazdık" diye konuştu.