6 Şubat depremlerinde Hatay Antakya'da hem evini hem de 30 yıllık emeği olan atölyesini kaybeden Nazife Yaman, yaşadığı büyük acıların ardından Ankara'da yeniden hayata 'merhaba' dedi. Türkiye Diyanet Vakfı'nın (TDV) İyilik Atölyesi'ne sığınan 55 yaşındaki usta öğretici, burada ilmek ilmek işlediği masa örtüleri ve oda takımlarıyla depremin izlerini siliyor. 'Hocalarım benimle beraber ağladılar, imtihanı geçtiler' diyen Nazife Usta, artık kendi dükkanını açmak yerine gönüllü olarak ürettiği ürünlerin Afrika'da bir su kuyusuna dönüşmesinin hayalini kuruyor.

Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat 2023'te yaşanan depremlerde evi ve atölyesi yıkılan dekoratif ev tekstili usta öğreticisi Nazife Yaman, Türkiye Diyanet Vakfının (TDV) Ankara'daki İyilik Atölyesinde mesleğini yeniden icra ederek depremin yaralarını sarmaya çalışıyor.

Hatay'ın Antakya ilçesinde depreme yakalanan 55 yaşındaki 30 yıllık esnaf Yaman'ın yaşadığı ev ve atölyesi yıkıldı.

Nazife Yaman, enkazda kalan eşinin tedavisi için bir süre Sakarya'da kaldıktan sonra eşiyle Ankara'ya yerleşti.

Depremde eşinin ailesinden akrabaları ve atölyesindeki çalışanlarını kaybeden Yaman, yaşadığı kayıpların ardından yeniden hayata tutunmaya çalıştı.

Yaman, Ankara'daki bir yakınının tavsiyesiyle Türkiye Diyanet Vakfı Kadın Aile ve Gönüllülük Hizmetleri Müdürlüğü bünyesindeki İyilik Atölyeleri çalışmalarına katılarak mesleğini yeniden sürdürmeye başladı.

Deprem sırasında uyanık olmalarının olası bir facianın önüne geçtiğini belirten Yaman, AA muhabirine, şehir değişikliğinin ardından ilk etapta adaptasyon sorunu yaşadıklarını söyledi.

İyilik Atölyesinde oda takımları, masa örtüleri gibi çeyiz ürünleri ürettiklerini anlatan Yaman, "Burada bildiğim işi yapmanın ve ortamın bana çok katkısı oldu. Hocalarım bıkmadan, usanmadan beni her gün dinlediler. Yeri geldi benimle beraber ağladılar. O süreçte çok sabırlı davrandılar. Deprem sadece bizim değil, herkesin imtihanıydı. Eğer hocalarımın imtihanı bensem, geçtiler bence." ifadelerini kullandı.

Yaman, gönüllü olmasına rağmen mesaili bir çalışan gibi atölyede bulunduğunu belirterek, "Ben o kadar dört elle yapıştım ki hocalarımla beraber girip aynı şekilde çıkmaya çalışıyordum. Biliyordum ki yaptığım ürünlerin birilerine bir yerde faydası olacak. Bu şekilde kendimi rahatlatmaya çabaladım. Bilgimin, birikimimin nereye gittiği çok önemli değil ama biliyorum ki sosyal projelerde kullanılıyor. Bir gün Afrika'ya kuyu da olabilir." diye konuştu.

Yeniden atölye kurmayı düşünmediğini dile getiren Yaman, "Yaşım zaten 55. 30 sene esnaflıktan sonra tekrar tutunmak zor. Tekrar baştan başlamanın gereği yok. Ben burada mutluyum. Bir yerlere dokunuyorum. Artık biz parasal kısmı aştık, gerek yok. Yaşıyoruz, 'Elhamdülillah' diyoruz. Yine burada devam edeceğim inşallah sağlığım el verdiği sürece." dedi.

Türkiye Diyanet Vakfı Kadın Kolları Dikiş Atölyesi sorumlusu Sevilay Akdoğan da gönüllülerle birlikte bağış yoluyla gelen ya da yürüttükleri projelerden elde edilen dantel ve kumaşlardan ürünler ürettiklerini, kadın giyimi üzerine dikiş dersleri verdiklerini anlattı.

Nazife Yaman'ın gönüllü olarak atölyede çalışmaya başladığı ilk dönemde depremin etkisinden henüz çıkamadığına dikkati çeken Akdoğan, konuşmasını şöyle sürdürdü:

"Yıllardır aynı şehirde bir düzene sahip olmak, orada bir işletmesinin, çalışanlarının, kurulu bir düzeninin olması ve ertesi gün bunlardan hiçbir şeyin kalmaması çok kolay bir süreç olmuyordu onun için. Ama sonra çok güzel adapte oldu. Hem üretmekten hem burada bir şeylere faydalı olmaktan çok mutlu. Biz de onunla çalışmaktan çok mutluyuz."