Erzurum'un Aşkale ilçesinde yaşayan Gülsen Eken, çocukluk yıllarında başladığı arıcılığı, babasının vefatının ardından devlet destekleriyle sürdürüyor.
Aşkale ilçesine bağlı kırsal Merdivenköy Mahallesi'nde yaşayan 60 yaşındaki Gülsen Eken, dedesi ve babasından kendisine miras kalan arıcılık geleneğini yaşatmaya devam ediyor.Babasının 26 yıl önce vefat etmesiyle çok sevdiği arılara veda etmek zorunda kalan Eken, yaklaşık 10 yıl sonra, 2010'da aldığı devlet hibeleriyle yeniden başladığı arıcılığı devam ettiriyor.
Mahalledeki evinin bahçesinde mesleğini sevgiyle sürdüren Eken, hem ev işlerini hem de koruyucu ekipmanlarını giyerek peteklerin günlük bakımlarını yapıyor.Geçimini de ürettiği balları satarak elde eden Eken, tek başına yaptığı arıcılığı ömrünün sonuna kadar devam ettirmek istiyor.
Arıcı Gülsen Eken, AA muhabirine, devlet destekli hibelerle arıcılığa yıllar sonra yeniden başladığını söyledi.Arıcılığın babasından gelen bir sevgi olduğunu dile getiren Eken, "Dedem arıcıydı. Dedemden sonra babam yaptı. Babamın 150-200 arı kovanı vardı. Babam vefat etti. Sonra arılarımız bitti. Ben de hırs yaptım ve yıllar sonra mesleğe devam ettim." dedi.
Süreç içerisinde arıların yaşadığı hastalıklar nedeniyle kovanlarının söndüğünü anlatan Eken, sonunda devlet destekleriyle aldığı kovanlarla yeniden mesleğe başladığını belirtti.Eken, kadınlar arasında arıcılığın yaygınlaşması gerektiğini kaydetti.
Arılarla uğraşmanın insanların sinirini, stresini attığını dile getiren Eken, şöyle devam etti:"Hamurumu, ekmeğimi, peynirimi, yağımı yapıyorum sonra arılarıma bakıyorum. Benim için çok güzel bir iş. Benden sonra görüp başlayan kadınlar da var. Bu işi parası için yapmıyorum, benim için bir uğraşı. Boş kaldığım zaman hemen arıların içine gidiyorum. Bu iş adeta bağımlılık. Bahçede arı sesi duymadığım zaman sanki oralar yıkılmış gibi hissediyorum. Şeker ve tansiyon hastasıyım ama arılardan uzak duramıyorum. Ölene kadar devam edeceğim. Kadınlara tavsiye ediyorum. Hem uğraşı olur hem de gelir elde ederler. Beni görenler önceden şaşırıyordu, şimdi insanlar alıştı."
Arıcılığı hem ailesinden hem de Atatürk Üniversitesi'nde açılan kurslarda eğitimlerini alarak öğrendiğini ifade eden Eken, "Babamın vefatından sonra çok yapmak istedim ama maddiyatımız yetmedi. Devletimiz destek oldu. Çerçevemin çivisine kadar getirdiler. Hibe olmasaydı alamazdım. Allah, vesile olanlardan razı olsun." diye konuştu.
Arıcılığın zorluklarını anlatan Eken, "Bakıma girdiğiniz zaman arılar insanı 5-10 yerden sokar ama tuzlu su, kolonyayla hallediyoruz. Arıcılık bakım isteyen bir şey. Her gün 2-3 saatimi alıyor. Yorucu ama severek yaptığında çok güzel oluyor." ifadelerini kullandı.