Sakarya’nın Hendek ilçesinde yaşayan 81 yaşındaki Süheyla Şimşek, 63 yıldır elinden düşürmediği mızıkasıyla sadece düğünlere neşe katmakla kalmadı, Çerkes kültürünü dünyaya tanıtan bir ikona dönüştü! Yönetmen Muhammed Emin Demiral imzalı "Süheyla" belgeseli, ana vatanı Adige Cumhuriyeti’nde "En İyi Film" ödülünü alarak tarihe geçti. 1973’te başlayan hayat yolculuğunda, yorgunluktan ağlayarak mızıka çaldığı o zorlu günlerden, torunlarına miras bırakacağı bir sanat eserine ulaşan Süheyla Nine, Anadolu kadınının gücünü bir kez daha kanıtladı!
Gençliğinden bu yana çaldığı el mızıkasıyla düğünlere neşe katan 81 yaşındaki Süheyla Şimşek, belgesele konu olan hayatıyla kültürünü yaşattığı için de gurur duyuyor.
Kayseri'nin Pınarbaşı ilçesinde doğan Çerkes asıllı Şimşek, ablasına özenerek eline aldığı mızıkada kendisini geliştirerek düğünlerde çalmaya başladı. 1973'te evlenen 4 çocuk ve 4 torun sahibi Şimşek, memur eşinin tayini çıkınca 1988'de Sakarya'nın Hendek ilçesine taşındı. Kentte çok fazla el mızıkası çalan olmaması nedeniyle uzun yıllar Çerkes düğünlerine katılan Şimşek, 63 yıl melodileriyle katılımcıları eğlendirdi.
Eşi 7 yıl önce vefat eden ve Uzuncaorman Mahallesi'nde yaşamını sürdüren Şimşek'in hayatı, Ağustos 2025'te tanıştığı yönetmen Muhammed Emin Demiral'ın çektiği kısa belgesel filmine konu oldu.
Şimşek'in yaşamını ve Çerkeslerin kültürel mirasından izleri merkeze alarak Çerkesçe çekilen "Süheyla" adlı filmin ilk gösterimi Rusya Federasyonu'na bağlı Adige Cumhuriyeti'nde yapıldı.
Burada, "5. Adigey, Seni Seviyorum Film Festivali"nde "Çerkes Diasporası'nın En İyi Filmi Ödülü"ne layık görülen belgesel, "13. İpekyolu Film Festivali'nde "Ulusal Belgesel Film" kategorisinde "Jüri Özel Ödülü"nü kazandı.
Süheyla Şimşek, AA muhabirine, ablasına özenerek mızıka çalmaya başladığını, ablası mızıkayı çok güzel kullandığı için onun olduğu düğünlerde kendisinin sahneye çıkmadığını anlattı.
Sakarya'da Çerkeslerden çok mızıkacı bulunmadığı için düğünlerde, sünnet cemiyetlerinde uzun saatler performans sergilediğini dile getiren Şimşek, o yıllarda erkek mızıkacılar olmadığını, daha çok kadınların çaldığını ve her ailede muhakkak bir mızıkacının bulunduğunu söyledi.
Şimşek, sözlerine şöyle devam etti:
"Bir düğünde başka mızıkacı yoktu, 'illa çalacaksın' dediler. Çaldım, 4-5 kişi oynadı, arka arkaya çıkmaya başladılar. Durduramıyorum mızıkayı, ben de yoruldum, kollarım kopuyor, gözyaşlarım indi. Ağlamaya başladım, 'Yeter bıktım çalamıyorum' diye. O anı hiç unutmuyorum. 22-23 yaşlarındaydım, şimdi 81 yaşındayım ama o anı hiç unutmuyorum."
Şimşek, el mızıkasını ablasının kendisine bıraktığını, daha sonra da oğlunun Anneler Günü'nde Almanya'dan hediye mızıka getirttiğini aktardı.
Torununun mızıka çalmasını istediğini dile getiren Şimşek, mızıka çalmanın güzel hissettirdiğini, başkaları oynayıp mutlu olduğunda gururla çaldığını söyledi.
Film çekimi sürecinde çocuklarının kendine destek olduğunu anlatan Şimşek, "İki gün çekim oldu. Çok mutluyum, her yerde gösterildi. Filmi izleyince de iyi ki yaptım diye sevindim. Çerkesçe konuştum. Benden çocuklarıma ve torunlarıma hatıra oldu." diye konuştu.
Süheyla Şimşek'in oğlu makine mühendisi Göktuğ Şimşek, elektriğin olmadığı dönemlerde Çerkeslerin düğünlerine mızıka sesinin neşe kattığını söyledi.
Doğdukları köyde genelde mızıkayı kadınların çaldığını aktaran Şimşek, şunları kaydetti:
"Annem de onlardan birisiydi, bu bizim için gurur verici çünkü düğünü düğün yapan oradaki müziktir. Gençlerin dans etmesine vesile olmuşlardır. Benim çocukluğumda elektrik, müzik sistemleri olduğu için kasetlerle de yapılabiliyordu ama gerçekten insanları coşturan bunu canlı performansla dinlemek oluyordu. Çocukluğumda gittiğim aile içi eğlencelerimizde ya da yakın eş dostlarımızın düğününde annemin çaldığına çok şahit oldum, bu da bizi gururlandırdı."
Annesinin çok iyi Çerkesçe konuştuğunu aktaran Şimşek, yönetmen Muhammed Emin Demiral'ın daha önceden de çok başarılı belgeselleri olması dolayısıyla heyecan duyduklarını ifade etti.
Şimşek, annelerine her zaman destek olduklarını belirterek, sözlerini şöyle tamamladı:
"Çocukları olarak hepimiz yapabileceğini biliyorduk. Annem gerçekten güçlü bir Anadolu kadını. Becerikli, yapamayacağı bir şey yok. Biz de o cesareti verince kabul etti. Hepimiz için güzel anı oldu. Güzel bir proje çıktı ortaya çünkü gösterime girdiği ana vatanımız Adige Cumhuriyeti'nde özel ödül aldı. Birçok yerde gösterime çıkıyor, beğeni alıyor. Bu da bizi gururlandırıyor."