Muş'ta yaşayan 48 yaşındaki 3 çocuk babası Abit Han, multipl skleroz (MS) hastalığı nedeniyle 12 yıldır yürüyemeyen eşinin bakımını özenle yapıyor. Eşinin tedavisi için elinden geleni yaptığını belirten Han, şöyle konuştu: "Eşimin rahatsızlığı parmakları ve gözlerindeki uyuşuklukla başladı. Sonra omuriliğine ilerledi ve yürüyemedi. Sonrasında ellerini de kullanamaz hale geldi'' dedi.
Hastalığı ilerleyen eşini bir an bile yalnız bırakmayan Abit Han, 12 yıldır yürüyemeyen ve ellerini kullanamayan hayat arkadaşının bakımını yapıyor.
Hayatını ailesine adayan Han, AA muhabirine, yaşadığı zorluklara rağmen hem 3 çocuğunu okuttuğunu hem de ilk günkü aşkla sevdiği eşinin bakımıyla ilgilendiğini söyledi.
Eşinin tedavisi için elinden geleni yaptığını belirten Han, şöyle konuştu: "Eşimin rahatsızlığı parmakları ve gözlerindeki uyuşuklukla başladı. Sonra omuriliğine ilerledi ve yürüyemedi. Sonrasında ellerini de kullanamaz hale geldi. 3 çocuktan sonra eşimde hastalık kendisini gösterdi.
Bu sürede hem hastalıkla mücadele ettim hem de çocukları büyütmeye çalıştım. Çocuklarım büyüdü, birini evlendirdik, diğeri üniversite son sınıfta okuyor, en küçüğü de üniversite sınavına hazırlanıyor. Sabah kalkar kalkmaz eşimi uyandırıp elini yüzünü yıkarım. Kahvaltısını ve ilaçlarını veririm. Günümüz hep bir arada geçiyor."
Eşi için eve fizyoterapistin geldiğini ve günlük hareketler yaptırdığını anlatan Han, şunları kaydetti:"Emekli olduktan sonra kendimi eşime adadım. Tekerlekli sandalye ile dışarı çıkarıp gezdiriyorum. Evlendiğim ilk gün eşime nasıl sevgi duyduysam, şimdi de yüreğimde aynı sevgiyi hissediyorum.
Eşime söz verdim, ölene kadar onun tüm bakımını üstleneceğim. İlk günkü aşkla eşime sevgi duyuyorum. Emekli olduktan sonra eşimin hastalığı daha fazla ilerlememesi için tedavisiyle ilgileniyorum. Moralinin yüksek olması için onun yanında oluyorum."
Figen Han ise eşiyle görücü usulüyle evlendiğini ve çok mutlu olduklarını belirtti. Eşinin kendisiyle yakından ilgilendiğini dile getiren Han, şunları aktardı:"12 yıldır yürüme engelliyim. Yıllardır eşim bana destek çıkıyor. Hastalığımla ilgili eşimin beni götürmediği doktor kalmadı ama tedavisi yok. Hiçbir zaman umudumuzu yitirmedik. Eşim ilk günkü gibi bana bakıyor.
Yorulmadan, bıkmadan, sıkılmadan her zaman yanımda yer alıyor. Bana karşı hiçbir zaman sevgisi azalmadı. Bir kızımız üniversiteyi bitirdikten sonra evlendi, dünyalar tatlısı bir torunumuz var. İkinci kızımız şu an üniversite son sınıfta okuyor. Oğlumuz da üniversiteye hazırlanıyor. Bunları zor da olsa başardık. Bu süre zarfında yanımdan ayrılmayan eşime minnettarım, hiçbir zaman hakkını ödeyemem. Her şeyin başında sevgi ve saygı var."