Gözde Tezer SESLER için 'aşkın kanununu' yeniden yazdı!
Kanun çıksın. Ayrılanların, aynı şehirde bulunmaları, uyanmaları, dolanmaları yasaklansın.
Kural ihlali yapan taraf şehir dışı edilsin mesela. İki kalbin de çizdiği bir sınır var ayrılıktan sonra, o sınır geçilemesin.
Bu kahvaltıcıyı onunlayken mi keşfettin, şu bistroda onunla mı dans ettin, yalın haliyle bir şeye benzemeyen şu sokağı, onunlayken mi Paris sokaklarına benzettin; cevaplar sınırın ötesinde kalsın.
KARA SİNEKLER BASMASIN!
Tam da yeni dezenfekte etmişken kendini; hayatını yine kara sinekler basmasın. "Ya bu basanlar kara sinek değil de iyi huylu kelebeklerse?" gibi 12 yaşında sorular hele hiç uyanmasın.
Gerek yok. Kara sinekleri kelebeğe dönüştürebiliyor olsaydınız, zaten ayrılmazdınız. Kanunda mümkünse bu da yazsın.
Ola ki, Artemis, Zeus, Hera ve tüm Tanrılar korusun ki, yolda molda karşılaştınız, iki taraftan birinin gözleri anında pinpon topuna dönüşsün, zıplaya zıplaya yan sokağa dönsün.
ONU ÖZLERKEN YAKALANIRSANIZ...
Dudaklarınızı birbirine yapıştıran bir 'uhu şarkı'nız vardıysa zamanında, çaldığı radyolar bozulsun, barların ruhsatına el konsun. Ya da o kadar açsınlar ki sesini, geçici sağırlık oluşsun.
Biraz da salaksanız, tekrar gidecek olursanız yani o kumsala, Tabiat Ana derhal aklınızı okusun, seviştiğiniz denizler ilk kulacınızda kurusun.
Ve bir gece, onu özlerken yakalanırsanız kendinize, kanun namına durulsun!
