Adana, sadece dünyaca ünlü kebabı ve bereketli pamuk tarlalarıyla değil, aynı zamanda ilk duyulduğunda tebessüm ettiren, ancak derin tarih barındıran sıra dışı köy isimleriyle de dikkat çekiyor. Ceyhan'dan Feke'ye, Kozan'dan Seyhan'a uzanan bu yerleşim birimleri, isimlerinin ardında aşiret geleneklerini, Osmanlı kayıtlarını, hayvancılık kültürünü ve hatta halk ozanlarını saklıyor.
Argo çağrışımlar yapsa da kökeni eski Türkçede 'sopa' veya 'eyer köselesi' anlamına gelen Kaltakiye (Ceyhan) köyünden, adını bölgedeki manda yetiştiriciliğinden alan Camuzcu (Seyhan) köyüne kadar, her bir isim Adana'nın çok kültürlü ve zengin geçmişine ışık tutuyor.
İlçe -Köy Adı - İlk Akla Gelen/Güncel Anlam - Kökeni ve Tarihi Gerçek
CeyhanKaltakiyeArgo Çağrışım: Eski Türkçe’de "sopa, dayanak, eyer köselesi" anlamına geliyor. Adı Osmanlı kayıtlarında da geçiyor.
SeyhanCamuzcuManda Yetiştiriciliği Adını bölgedeki Manda (Camuz) yetiştiriciliğinden alıyor. Çukurova’nın hayvancılık mirasını taşıyor.
KozanÇürüklüÇürüyen Şey Köy topraklarının veya eski dönemlerde bölgede sıkça çürüyen bitkiler nedeniyle konulduğu rivayet ediliyor.
AladağPosyağbasanYağ Basan Geçmiş adı "Yağbasan" olup, yağ üretimi, zeytin bolluğu veya yağ tüccarlığı ile ilişkili.
SeyhanÇaputçuBez Parçası Kökeni, Karakeçili aşiretinin bir kolu olan "Çaputçular" oymağının kültürel izini taşıyor.
FekeGöğceli / GökçeliGizemli Ünlü halk ozanı Karacaoğlan ile özdeşleşmiş bir yerleşim yeri.
