Brezilyalı Jessica May, uzun süredir hayalini kurduğu Türk vatandaşlığını kazandı. 17 yaşından beri burada olan oyuncu, güçlü bir Türk kadınını oynamak istediğini söyledi. İşte May'in Türk vatandaşlığı süreci, aile hayatı ve projeleri...

Dört yıl bekledikten sonra Türk vatandaşlığını kazanınca kimlik için hemen başvuru yaptım. Kimliğim ertesi gün elime ulaşınca oturduğum bölgedeki esnafa, “Artık benim kimliğim var, size lazım mı?” diye sordum. Sürekli kimliğime bakıyorum. Çok güzel bir duygu. Kelimelerle ifade edebileceğim bir his değil. Mesela artık oy kullanabileceğim.

Bahsedildiği kadar kolay değil. Çok uzun bir prosedür var. Zaten bu süreçte bir avukatla çalıştım. Farklı evrak ve daha önce bilmediğim birçok şey duydum. Portekizce’den Türkçe’ye birçok şey çevirdim. Evlendikten üç yıl sonra hak kazanabiliyorsunuz. Evlendikten hemen sonra başvurdum. Bu süreçte geçmişimi araştırdılar. Cidden uzun ve zor bir yol oldu.

Tabii ki... Çok soru gelmeye başladı. Halkın önünde olmamıza rağmen tüm prosedürleri uyguladılar. ‘Torpille almışsın’ diyenler oldu. Polis evimize gelip, evliliğimizi kontrol ettiler. Mülakata gittim. Herkes gibi sırada bekledim.

Daha yeni yeni idrak ediyorum. Burayı çok sahiplendim. Türk insanları da beni sahiplendi. Bu toplumun içindeki insanlarla aynı haklara sahip olmak benim için gurur verici... Vatandaşlığı aldıktan sonra sosyal medyadan, “Zaten biz seni Türk olarak görüyorduk” diye mesajlar atıldı.

Burada hayatımın en önemli yıllarını geçirdim. 17 yaşında geldim. Burada model oldum, oyunculuğa başladım ve eşimle tanıştım. Burası benim ikinci vatanım.

Evet, 11 yıldır Türkiye’deyim. Evlenmeden önce bir ev ya da başka bir şey satın alıp, vatandaşlık kazanabilirdim. Ama ben vatandaşlığı satın almak değil, hak etmek istiyordum. O yüzden bekledim.

Sonuçta Brezilya’da doğdum ve büyüdüm. Aslında ailem göçmen. Annem İtalyan ve Alman, babam ise Litvanyalı... Brezilya’ya göç etmişler. Ama ana vatanım Brezilya... Burası ikinci vatanım. İki ülke de benim için çok önemli... O yüzden birini seçemem. Kalbimde ikisi de var. Rüyalarımı bazen Türkçe, Portekizce ve İngilizce gördüğüm oluyor.

Bunu bir görev edindim. Brezilya’da bana Türkiye için, ‘Sokaklarda deve var mı?’ diye soruyorlar. Burayı çok merak ediyorlar. Yanlış bilgileri düzeltiyorum. Buranın modern, gelişmiş ve büyüleyici yer olduğunu belirtiyorum. İstanbul’un Avrupa ve Asya’yı birleştiren, mükemmel bir şehir olduğunu belirtiyorum. Buradakilere ise Brezilya’yı anlatıyorum. İki ülke arasında köprü gibiyim.

Keşfetmeyi çok seviyorum. 17 yaşında modellik yapıyordum. Aslında Çin’e gidecektim ama iptal olunca Türkiye’ye geldim. Eşim Hüseyin’le (Kara) bir işte karşılaştık ve sevgili olduk. Üç ay sonra İspanya, İtalya ve Almanya’ya gidecektim ama Türkiye’de kendimi iyi hissedince, kaldım. Türkiye ve Brezilya, kültür olarak benziyor.

Güçlü bir Türk kadınını oynamak istiyorum. Zaten resmi olarak artık Türküm. Uzun zamandır burada yaşadığım için kültürünü biliyorum. Artık Türk ismiyle bir karakteri canlandırmak istiyorum. Bütün katıldığım programlarda şarkı söylememi istiyorlar ama sesim kötü. Son dönemde şan dersi almaya başladım. Yakın zamanda Türkçe bir şarkı söylemek istiyorum.

Dil dersi hiç almadım. Kulaktan duyduklarımla konuşuyorum. En büyük şansım çok dizi senaryosu okumam oldu. Bazen yabancı olduğuma inanmıyorlar.

Aslında bir avantaj değil. Hep başrol olmanızı bekliyorlar. Başrol olmadığınız zaman, ‘Başarısız mı oldu?’ diye düşünülüyor. Şöhret için bu işin içinde değilim. Oyunculuğu sevdiğim için yapıyorum.

Tabii ki değiştirdi. İnsanların sizi tanıması çok farklı bir his. 15 yaşına kadar çiftlikte büyüdüm. Orada kimseyi görmüyordum. İnsanlardan uzak yaşadım. Popülerliği sosyal sorumluluk projeleri için kullanmaya çalışıyorum.

Çok güzel gidiyor, nazar değmesin. 11 yıldır birlikteyiz.

Tabii ki istiyoruz ama şu an planlarımız arasında yok. Kariyerimin başındayım. Bir şey yaptığım zaman tüm konsantrasyonumu ona ayırmak istiyorum. Çocuğum olduğu zaman kendim bakmak istiyorum. Sercan Kısmet/Milliyet