OYAK bile 23 milyon dolarını bana yatırmıştı

Haberin Devamı

O dönemin Türkiye’sinde “paranı işlemiş faizi ile birlikte istediğin zaman geri alırsın” dediğin zaman ülke mevduatının yönü hemen sana dönüyordu.

Biz bunu yapıyorduk.

Bankacılık sisteminde devrimdi yaptığımız. 1980’de baktım ki aylık faize büyük hücum var, çoğunluk getiriyor aylığa koyuyor. Aylık faiz sistemine geçtik.

Sonra kadromun önde gelenlerine “Şunu 15 günlük yapalım, bakalım ne olacak” dedim.

15 günlük yaptık. Büyük yığılma oldu.

Haftalığa geçtik...

Ne kadar büyük, küçük şirketin muhasebesinde çalışan varsa, kaptı şirketin parasını Cuma akşamı bize getirdi, üç günlük faizi aldı, cebine attı. Pazartesi çekti ana parayı götürdü şirketin kasasına koydu. İşte o zaman bizim sırtımızdan üç kağıtçılık dönmekte olduğunu çaktık.

Gelirler Genel Müdürlüğü Çalışanları Sandığı’nın parasına bakan Yavuz adlı bir gelirler genel koordinatörü vardı. Bu sandığın parasını -ki öyle küçük bir para da değil 80-100 milyon lira- her Cuma bize getirip yatırıyor, Pazartesi günü geri çekiyordu. Çünkü iki günde bizden aldığı faiz, bankada 3 ayda aldığı faizden fazlaydı... Ordu Yardımlaşma Sandığı’nın (OYAK) bile bizdeki parası o zaman 3 milyar liraya (dönemin kuruyla 23 milyon dolar) kadar çıkmıştı.

Muhsin Paşa’nın parası bendeydi

530 bin kişiden para toplamıştık.

Dolara vurursan topladığımız para 3.5 milyar dolardı.

Herkes parasını bize getiriyordu.

Muhsin Batur ki 1963’te Eskişehir üs komutanı idi, tuğgenerallik yapmıştı. Parası bendeydi.

ND: Sende Kenan Evren’in parası var mıydı?

Kastelli: Yoktu...

ND: Peki Turgut Özal’ın parası var mıydı?

Kastelli: O tarihte Turgut Özal’ın parası mı vardı?