Gaffar Okkan'ın bugün ölüm yıldönümünde anılıyor. Hain bir saldırı sonucu şehit düşen Ali Gaffar Okkan’ın vefat yıldönümünde anılırken, hayatı da merak konusu oldu. Peki, Gaffar Okkan kimdir, ne zaman, nasıl öldü? Gaffar Okkan suikasti nasıl oldu, Gaffar Okkan nasıl öldü, katili kim? İşte Gaffar Okkan sözleri ve ölümü…

24 Ocak 2001 günü saat 17:40 sıralarında makâmından Valilik Binası’na makam aracıyla seyir hâlinde iken, Sezâi Karakoç Bulvarı üzerinde Et Balık Kurumu ile Eflatun Park arasında, kimliği belirsiz kişilerce pusuya düşürülerek açılan ateş sonucu olay yerinde hayatını kaybetti.

Gaffar Okkan'ın 2000 yılında Hizbullah lideri Hüseyin Velioğlu'nun İstanbul Beykoz'da villasına yapılan operasyonda adı geçen isimlerden olduğu ve bu yüzden örgüt tarafından hedef alındığı, hala çözülemeyen suikastın Hizbullah tarafından gerçekleştirildiği iddia edildi.

Bu cinâyet hâlâ çözülememiş olmakla birlikte, Hizbullah tarafından işlenildiği iddia edilmektedir. Hakkında pek çok gazete yazısı ve kitap yazıldı.

Sakarya’nın Hendek ilçesinde 1952 yılında dünyaya gelen, 30 Eylül 1970’te Polis Kolejinden, 29 Eylül 1973’te Polis Akademisinden mezun olup İzmir Emniyet Müdürlüğüne komiser yardımcısı olarak atanan Ali Gaffar Okkan, çeşitli birimlerde görev yaptıktan sonra 1983 yılında Şanlıurfa Emniyet Müdürlüğünde göreve başladı, 1985’te şube müdürlüğüne terfi etti.

1986 yılında Eskişehir Emniyet Müdürlüğü kadrosunda görev alan Okkan, bu ilde 1992 yılında Emniyet Müdür Yardımcısı oldu. 6 Aralık 1993’te 1’inci Sınıf Emniyet Müdürlüğüne terfi edip, Kars Emniyet Müdürü olarak ataması yapılan Ali Gaffar Okkan, 18 Kasım 1997’de ise Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü görevine başladı. Okkan bu arada Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Kamu Yönetimi Bölümünden de mezun oldu.

Evli ve 2 çocuk babası Okkan, 24 Ocak 2001 günü saat 17.40 sularında makamından çıkarak Valilik binasına doğru seyir halindeyken, Şehitlik semti Sezai Karakoç Bulvarı’nda pusuya düşürüldüğü silahlı saldırıda şehit oldu.

Hain saldırıda, Okkan’ın yanı sıra polis memurları Mehmet Kamalı, Sabri Kün, Mehmet Sepetçi, Atilla Durmuş ve Selahattin Baysoy da şehit düştü.

Diyarbakır'da kadın polisler ilk kez onun Gaffar Okkan’ın emriyle sokağa çıkarak, trafiği yönetti. İki otomobil alan Ali Gaffar Okkan, beyaz ve mavi renklere boyattığı otomobillerde 2'şer kadın polis görevlendirdi. Bir otomobil yürümekte zorlanan yaşlılara yardım ederken, diğer otomobil ise kaybolan çocukları toplayıp ailelerine teslim etti.

Gaffar Okkan, geceleri tebdili kıyafetle sık sık esnaf ziyaretinde bulunuyordu. Sokakta karşılaştığı vatandaşlara cep telefonu numarasını veren Okkan, zaman zaman yolda gördüğü yaşlıları da makam aracıyla evlerine bırakıyordu. Bu sayede halka sıkıntı ve taleplerini iletme fırsatı bulan Gaffar Okkan, Diyarbakırlıları sık sık makamında ağırladı.

Sokakta çalıştırılan çocukların sorunlarıyla yakından ilgilenen Okkan, çocukların ailelerine destek sunarak, onları eğitime kazandırdı. Gençleri uyuşturucu şebekelerinden ve terör örgütlerinden uzak tutmak için spora yönlendiren Okkan, amatör spor kulüplerine de malzeme yardımında bulundu.

Şehirde vatandaşların güvenlik ve huzurunun sağlanması için yürüttüğü mesai ile birlikte, Diyarbakır'ın kritik noktalarına kurdurduğu kameralardan da gece geç saatlere kadar makam odasındaki dev ekranda sokaklardaki gelişmeleri takip ediyordu.

Diyarbakırspor'un 1'inci Lig'e (Süper Lig) yükselmesi için çaba sarf eden Ali Gaffar Okkan, bunun için yoğun mesaisi arasında bir kulüp yöneticisi gibi çaba gösterdi. Yeşil kırmızılı ekibin sahasında oynadığı tüm maçları, sahaya çıkış tünelinin kapısından izleyip futbolcuların gol sevincine ortak olması nedeniyle taraftarın da gönlünü kazanan Okkan'a, tribünlerden maç öncesinde büyük sevgi gösterilerinde bulunuluyordu.

Diyarbakır'a ve Diyarbakırspor'a beslediği sevgiyi sık sık dile getiren Okkan, Diyarbakırspor'a katkılarından dolayı dönemin yönetimi tarafından kulübün "onursal başkanı" ilan edildi.

“3310'dan tüm birimlere, ben Ali Gaffar Okkan. Bu size ilk ve son uyarımdır. Diyarbakır halkına eziyet edeni yakarım!”