Haberin Devamı

Hepimizin çocukluk günlerine dair böyle bir anısı yok mudur? Komşunun bahçesinden erik aşırmanın masum, tatlı heyecanı... Ev sahibine yakalanma korkusu... (Sahi niye zalimdir erik ağacı sahipleri?) Bazen yakalanırsın kulağın çekilir, bazen paçayı kurtarır dünyanın en lezzetli bir avuç eriğini mideye indirirsin afiyetle... Yıllar sonra da her erik mevsiminde bu macerayı hatırlar, anlatırsın gülerek... İşte Birkan'ın da böyle bir anısı olacaktı. Eğer birazcık şansı olsaydı...

Parlak ve yemyeşil
Ferahevler Orgeneral Emin Alpkaya İlköğretim Okulu 7'nci sınıf öğrencisiydi 13 yaşındaki Birkan... Önceki gün arkadaşlarıyla gezmeye çıktılar. Bir villanın bahçesindeki erik ağacına takıldı gözleri... Parlak, yemyeşildi can erikler... 5 kafadar bahçeye girip, ağaca tırmandı. Daha bir tanesini ağızlarına atmışlardı ki ev sahipleri cama çıktı. Çocuklar korkup kaçmaya başladı. Birkan ağaçtan aşağıya atlarken bahçeyi çevreleyen demir korkuluklara takıldı. Demir korkuluk kalbinin tam altına saplandı. Ama öyle korkmuştu ki, çektiği büyük acıya rağmen, o halde bahçeden uzaklaşmaya çalıştı. 7-8 metre ilerleyebildi ve yere yığıldı. Arkadaşları çoktan uzaklaşmıştı.

Polis, yerde kanlar içinde yatan çocuğun öldürüldüğünü sandı önce. Sonra olayın kaza olduğu anlaşıldı. Birkan'ın üzerine düştüğü ucu sivriltilmiş demir parçası, talihsiz çocuğun kanının izi sürülerek saptandı. Demir parçası, savcının talimatıyla yerinden kesildi ve "delil" olarak emanet altına alındı.