‘Türkiye batar Kastelli batmaz’ diyorlardı, reisicumhur gibiydim!

Haberin Devamı

Dimdik yürüyüşü, tempolu konuşması, insanı sindirecek perdeden ses tonuyla güven veriyordu Kastelli... Halk yalnız parasını değil; umudunu, geleceğini onun omuzlarına yükledi. Kendi deyimiyle o günlerde herkes ’Türkiye batar, Kastelli batmaz’ diyordu...

Abidin Cevher Özden, Trabzon Sürmene’de dünyaya geldiğinde Türkiye Cumhuriyeti daha 10 yaşındaydı. Ülke fakirdi, ama ailesi varlıklıydı. Büyük babası Hacı Tahirzade Tevfik Kaptan, 25 mavnalı bir filonun patronuydu. Ailesi, onun hep okuyup ’büyük adam’ olmasını istedi. Hırçın Karadeniz çocuğu, pek istemese de denedi bunu. İlkokuldan sonra İstanbul’da Kabataş Lisesi’ne yazdırıldı. Kıvrak zekasıyla herkesten faklıydı ama, ’acelesi vardı sanki’; dayanamadı tasdiknamesini alıp Trabzon Ticaret Lisesi’ne girdi. Ancak burada da lise 2’ye kadar okuyabildi, eğitim hayatını noktaladı. Artık iş peşinde koşacaktı. Nerede ’para kokusu’ duysa o işe soyundu. Muhasebeciliği iyi öğrendi. ‘Geleni’ ve ‘gideni’ bilirdi.

Meşhur Kastelli reklamları

12 Eylül 1980 askeri müdahalesi Türkiye’yi yeni bir biçime sokarken Cevher Özden de fırsatı yakaladı. Karadeniz’in asi deresi Kastel’den aldığı ödünç isimle ’Kastelli’ oldu ve Türk sermaye piyasasına çılgın gibi aktı... ‘Güven’ dedi, ‘Artık sizi kimse soyamayacak’ dedi, halktan teveccüh gördü. Binlerce kişi yüksek faiz vaadinde bulunan ’imparator’a koştu. Sinemanın yıldızları; Cüneyt Arkın, Fikret Hakan, Selma Güneri; onun reklamlarında oynayıp halkı ‘yatırım yapmaya’ çağırdı... Hatta Selma Güneri bile ’kendi çağrısına uyup’ parasını Kastelli’ye teslim etti.

Dimdik yürüyüşü, tempolu konuşması, insanı sindirecek perdeden ses tonuyla güzel günler yaşadı Kastelli... Halk yalnız parasını değil; umudunu, geleceğini onun omuzlarına yüklerken, ilk dönem yüksek faizle çarkın keyfini çıkardı. Cevher Özden’in ifadesiyle o günlerde herkes ’Türkiye batar, Kastelli batmaz’ diyordu.

Ve bankalar karar aldı

Ama bir süre sonra kurduğu çark, yarım milyon insanın yükünü taşıyamaz oldu. Yıl 1982’ydi. Kastelli’nin bu kadar güçlü olduğu o yıl aynı zamanda onun için sonun da başlangıcı oldu. Çünkü bankaların mevduat sertifikası satışına önce sınırlamalar getirildi, sonra da yasaklamalar. 18 Haziran 1982’de Türkiye’de faaliyet gösteren 40 banka, “Bankalar bankerler aracılığıyla mevduat sertifikası satmayacaklar ve pazarlamayacaklar” şeklinde karar aldı.

İki darbe birden yaşadı

Bu karar büyük bir darbe vurmuştu. Ancak hemen ardından biri daha geldi. O yıl iki acı birden yaşadı. Üvey oğlu Hakan Özden uyuşturucudan genç yaşta hayatını kaybetmişti. Şimdi Kastelli sallanıyordu. O da duramadı kaçtı. İsviçre bileti aldı nedense. Paranın, servetin merkezine gitti. 19 Haziran 1982’de gidiş dönüş bileti almıştı ama dönüş biletini kullanamadı. Hakkında tutuklama kararı çıkınca, Tunus’a kaçtı. Orada yakalandı, yurda getirildi. Hakkında verilen gıyabi tutuklama kararı vicahiye çevrilerek Bayrampaşa Cezaevi’ne konuldu. Gücün, iktidarın, imparatorluğun simgesi Özden’in şimdi elleri kelepçeliydi.

Gardiyanı alnından öptü

Yargılandığı dolandırıcılık davasına mavi cezaevi giysileri içinde getirildi. Ama yine de ütülüydü, kolları kelepçesini gizliyordu. “İçeride kral gibi yaşıyor” denilince hakkında soruşturma açıldı. Başgardiyan “Kimsenin yatamayacağı en kötü yerde tek başına yattı, can güvenliği için” diye ifade verdi, Kastelli de onu alnından öperek teşekkür etti.

İnşaat işine girdi, yine battı

Özgürlüğüne kavuşunca biraz toparlanma süresi kullandı, ardından inşaat projeleriyle çıktı piyasaya... Halk yine ona gitti, ev işyeri aldı. Bir daha sıkıntıya girdi. Yaşı ilerliyordu artık. Konkordato ilan etti. Kendisini kurtardı. Ama eski alışkanlıkları vardı. Yürümüyordu. “2005’te Türkiye batacak, ben batmam” dedi, emekli olacağını ilan etti.

İçindeki Kastel deresi usul akıyordu artık. Ta ki geçen yıla kadar... Bir tsunami onu alıp evladının mezarının başına savurdu. 11 el ateş etti. Ama nereye, hangi çığlıkları atarak? Bunu kimse öğrenemedi. Ve dün... Bir Kastelli yapısı olan Efes Çarşısı’nda patlayan yeni kurşun sesleri... Eski Efes sinemasının perdesinde; dün sabah saatlerinde şu sözcükler uçuşuyordu: Para, şöhret, zirve, düşüş, ihanet ve ölüm...