Aksaray’ın Topakkaya Merkez Camisi’nde görev yapan 4 yıllık imam Fatih Dikicioğlu, cami dışındaki vakitlerini boşa harcamamak adına lojmanında kurduğu küçük atölyeyle ezber bozuyor. Doğadan ve çevreden topladığı, normalde yakılacak olan atık ağaçları ve odunları el emeğiyle işleyen 43 yaşındaki Dikicioğlu; lamba, ayna, şelale ve kitaplık gibi göz alıcı tasarım ürünlerine hayat veriyor. Evlendiği yıllarda bir prizi bile değiştiremediğini itiraf eden imamın tamamen hobi olarak başlayıp sanata dönüştürdüğü bu yolculuk, cami cemaati ve belde halkı tarafından hayranlıkla takip ediliyor.
Dikicioğlu, atölyesine getirdiği atık ağaçları lamba, ayna ve kitaplık gibi birçok ürüne dönüştürüyor. Dikicioğlu, "İşleyen demir pas tutmaz. Ya da çalışan kişiler kötülük yapmaya fırsat bulamaz" dedi.
Aksaray'ın Topakkaya Merkez Camisi'nin 4 yıllık imamı 3 çocuk babası Fatih Dikicioğlu, camiden arta kalan zamanlarını değerlendirmek için lojmanda atölye kurdu.
Atölyede atık odunları işleyen Dikicioğlu, ağaçları lamba, ayna, kitaplık gibi birçok ürüne dönüştürüyor.
Dikicioğlu, "Görevimin haricinde ahşap ve odun işleriyle uğraşıyorum. 3,5 yıl önce bu işe su kabağı ile başladım. Ahşaba ise bir odun merakı ile başladım. İşlemiş olduğum odunun neticesinde güzel bir eser meydana geldiğinden dolayı, odunla uğraşmaya karar verdim. Din görevlisi olduğumuz için camimiz ile bunun yanında gençlerimizle uğraşıyoruz. Cenazeler çıkıyor. Bunun yanında taziyeler de oluyor. Eğer vakit bulursam 2-3 ayda ara ara atölyeye çıkarak ürün elde ediyorum. Odunları temizleyip, içlerini oyarak şelaleler ya da kitaplık olabiliyor. Bunun yanında lamba, aynalık gibi birçok ürün çıkıyor" diye konuştu.
'TORNAVİDA TUTMASINI BİLE BİLMEZDİM'
Boş kalmamaya dikkat ettiğini belirten Dikicioğlu, "Ya burada ya da cami bahçesinde uğraşıyorum. Bir imamın bu şekilde eserler çıkarması herkesin takdirini kazandı. İşleyen demir pas tutmaz. Ya da çalışan kişiler kötülük yapmaya fırsat bulamaz. Hayatı boyunca bir insan emekli daha olsa eline bir şeyler alıp, meşgul olması lazım. Vatandaşlar, bana 'Bir marangozluk ya da baba mesleği var mı?' diyorlar. Ben de 2007 yılında evlendiğimde, tornavida tutması bile bilmezdim. Tornavidayı alıp da bir prizi değiştiremezdim. Sonradan bir yetenek diyorum. Buna bir hobi olarak başladım. Kesinlikle ticaretini düşünmedim" dedi.
'BOŞ DURMAMAK LAZIM'
Hobisine eşinin ilk başlarda karşı çıktığını, ortaya çıkan ürünleri görünce destek olduğunu söyleyen Dikicioğlu, "Eşim ilk başta bu işle uğraşmama itiraz etti. Sonrasında çıkan sanatın ve eserlerin o da farkına vardı.
Eserleri görünce hoşuna gitmeye başladı. Sonra bana destek vermeye başladı. Bütün insanlar meslekleri ne olursa olsun, evin bir köşesinde bir bıçakla bile farklı şeyler yapabilirler. Tahta kasık yapabilirler.
Buradaki amaç, insanın meşguliyeti. İnsanların bir işi yapıp dinlenmesi, başka bir işle de meşgul olması lazım. Onun için boş durmamak lazım. Boş duran insan devamlı kötülük ile dedikodu yapmaya meyilli olur. Bu da bizim günah kazanmamıza vesile olur" diye konuştu.