Haftalardır Ayşe Arman’ın naklettiği Ercan Arıklı’nın sözü dolanıp duruyor kafamda. “Bu devir zayıfların devri. Zayıfsan çirkin de olsan yırtarsın!”

Peki öbür türlü? Şişmanı geçtim, tombulsan? Tombulu da geçtim hafif kilolu isen? Onu da geçtim NORMAL isen?

Bittin. Yırtamazsın.

Genişçe bir kalçan mı var? Sorry alt sınıfsın. Göbeciğin mi çıkmış? Daha da alt sınıfsın. Memeler biraz iri mi ne? Temizlikçi Güllü’sün. Bacaklar kalın mı? Konuşmayalım bile...

Tefken Holding Yönetim Kurulu Üyesi Leyla Akçağlılar iki gün önce vefat etti. 21 yıl boyunca salata yediği için böbreği iflas etmiş, böbrek naklinden sonra da enfeksiyon kaptığı için ölmüş.

Her ölüm gibi bu da üzücü bir ölüm, kendisini tanımıyorum ama muhakkak seveni sayanı vardır, ailesine ve dostlarına sabır dilerim ancak değerlendiremeden geçemeyeceğim bir ölüm.

Leyla Hanım’ın ölümü son derece sembolik bir ölüm.

“Bak görüyor musun bütün o zenginlik, para, pul, şan, şöhret fayda etmedi” diyemiyoruz çünkü zaten bütün bunlar esasen zenginlik, para, pul yüzünden olmuş bir şey.

“Zayıflık” çok fena bir şekilde güzelliğin, üst sınıfın, asaletin, güvenirliğin alameti farikası haline geldi.

Bir raddeye kadar erkekler için de geçerli bu ancak bu korkunç anlayıştan kadınlar tahmin ettiğinizin çok ötesinde etkileniyor.

On fazla (olduğu iddia edilen) kilonun yükü sadece on kilo değil kadınlar için.

Geçen gün çok tartışma yaratan bir cümle etti Vakit gazetesi yazarı Serdar Arseven:

“Benim çifte standartlarım vardır. Örneğin itham Müslüman’a yönelmişse, ‘iftira olduğu önyargısından’ hareketle çıkarım yola. ‘Kafir’e yönelmişse, ‘doğru olabileceği’ önyargısından...”

Bu cümledeki “Müslüman” ve “kafir” yerine “zayıf” ve “şişman” sözcüklerini koyarak çok daha yaygın bir başka çifte standardı rahatlıkla tanımlayabiliriz. Zayıfsa haklıdır, şişmansa haksız! Zayıfsa al işe, şişmansa alma. Zayıfsa pas ver, şişmansa verme.

Şişman kadınların sevilmemesi gereken insanlar olduğuna dair kanı yayılmayı falan bıraktı kesin olarak yerleşti. Ve daha da fenası şişmanlık giderek “zayıfladı”. Şişman olmak için eskiden en az 44 beden olmak gerekiyordu şimdi 40 yetiyor. 38 tombul, 36 eh işte, 34 tamam, 32 ideal!

“Zayıfsan yırtarsın”...

Yırtarken başka nelerimizi yırtıyoruz peki?

Ruhumuzu olabilir mi?

***

Hangisi daha büyük baskı? Kadına çarşaf giyeceksin demek mi “güzel=zayıftır” demek mi?

İkisi de sonuçta “yırtmamız” için deniliyor değil mi?