Küçük bir gazeteci grubuyla beraber, Hayrünnisa Gül’ün özel davetlisi olarak Kayseri’deyiz.

Hayrünnisa Hanım’ın, Türkiye’de yerlerde sürünen kitap okuma alışkanlığını geliştirmek maksadıyla “Konuşan Kitap” ismi altında bir çalışması var. Her ay bir ilde bu isim altında bir şenlik yapılıyor. Şenlikte yazarlar ve tanınmış simalar kitaplardan pasajlar okuyor. Geçen yaz hatırlarsanız Sultanahmet meydanında başlamıştı kampanya. Geçen ay Urfa’da, bu gün de Gül ailesinin memleketi Kayseri’de yapıldı aynı şenlik.

Başından beri izlediğim bir kampanya. Ne kadar geri dönüşümü oldu doğrusu merak ediyorum. Çok faydasına inandığım bir yöntem değil açıkçası ama zaten Türkiye’de kitap okuma alışkanlığı ne yapılırsa yapılsın geliştirilebilir bir şey midir tümüyle şüpheliyim.

Üç nedeni var:

Bir: ipin ucu çoktan kaçmış durumda. Önce televizyondu en büyük sabotajcı, şimdi bir de internet geldi üstüne...

İki: Televizyon ve İnternet olmasa bile, bu kadar dinlemekten nefret edip anlatmayı seven bir topluma 570 sayfalık Karamazov Kardeşleri okutabilmek hakikaten büyük iş! Zira okumak da bir nevi “dinlemek” değil midir? Ve sen şimdi Ayşe Teyzeme, Fatma halama diyeceksin ki “Teyze, bundan sonra beş hafta boyunca hep Dostoyevski konuşacak. Araya girip görümcemin de baldırında çıktıydı aynı çıbandan diyemeyeceksin ona göre”.. Pee.. Olacak iş değil! Bant kayıtlarıyla bile sohbet eden bir halam vardı benim.. Düşünün yani..

Üç: Ben bu ülkede okuma yazma oranının iddia edilenden çok daha düşük olduğunu düşünüyorum. Her ilkokuldan mezun olana okur yazar muamelesi çekiyoruz ama bu o kadar da doğru değil. Köylerde önündeki koca tabelayı okumayı beceremeyene çok rastladım ben. Sorduğun zaman “orda bir tabela olduğunun bile farkında değilim” diyor ama bu 20-30 kere tekrarlayınca aynı muhabbet başka bir iş olduğunu düşünmeye başladım. Okumayı bilen okumadan duramaz zira...

Yine de çaba çabadır tabii. Ya tutarsa durumu. 1000 çocuktan biri ikna edilse, o biri gitse on kitap okusa... Fena mı olur? İsmi lazım değil bir yakınım var, daha hayatında tek kitap bitirebilmiş değil mesela.

Şenlikten sonra Hayrünnisa Hanım’la beş gazeteci özel bir sohbet yaptık.

Hepimiz aynı anda aynı soruyu sorduk. “Peki siz ne okuyorsunuz bugünlerde?”

Elif Şafak’ın “Aşk” romanını okumuş en son. Çok da beğenmiş. Sonra sırayla bütün aile fertlerinin elinden geçmiş kitap. Şimdi yine Elif Şafak’ın Bit Palas’ını okuyorlarmış. Tabii bir sür kitabın yanı sıra.

Elif Şafak okuyan bir köşk ailemiz var. Fena bir şey mi? Değildir herhalde..

Kayseri’den bu kadar..