Dün bir kader konusunda girmiştim. İnsanın hayatının bir kaza, bir hastalık, bir ölümle nasıl ama nasıl değişebileceğini, aynı yerden, aynı noktadan başladığın arkadaşınla, kapı komşunla nasıl ayrı yerlere düşebileceğin anlatmaya çalıştım.

Söz konusu olan Elif’di. Elif, Ankara’da şu an konsomatrislik yapan, iki çocuğunu büyütmeye, okutmaya çalışan, tanımaktan büyük bir mutluluk duyduğum bir kadın. Yasemin Alkaya ise bildiğiniz gibi ödüllü bir oyuncu. 15 yıldır da 5. Kat isminde çok şık bir lokantanın sahibi. İkisinin hikayesi aynı apartmanda, benzer ailelerde, aynı okullarda, aynı zamanlarda başlıyor.

Yıllar sonra tekrar bir araya geliyorlar ve Yasemin, Elif’in belgeselini yapıyor. Filmin ismi: “Yaşam Arsızı”. Şimdiye kadar seyrettiğim en tuhaf dramlardan. Pek yakında vizyona girecek.

İkisiyle de uzun uzun röp. yaptım. Bütün detayları Pazar ekinde bulacaksınız. O güne kadar hoşçakalın...

*****
Küçük Oteller Kitabı’na kapanma durumu

Geçen seneye kadar söylemiyordum, zira o zamanlar Tuğçe Baran adıyla yazıyordum ama artık çok şükür rahat rahat söyleyebilirim. Ben aynı zamanda şu meşhur “KÜÇÜK OTELLER KİTABI”nı da çıkartıyorum. Müjde ve Sevan Nişanyan çıkartıyordu. Müjde öz be öz ablamdır. (Artık o da bir Tönbekici! Bu sürekli yanlış yazılan soyadı bir tek ben taşımayacağım!) İki üç yıldır ufak ufak ben de dahil oldum kitaba, derken geçen sene tümüyle ben çıkardım. Bu yıl ablam Müjde ile beraber hazırlıyoruz.

Bilmeyen için ufak bir bilgi vereyim. Kitap, adından da anlaşılacağı gibi Türkiye’nin en güzel küçük ve butik otellerini kapsayan ciddi ve güzel bir rehber. Her yıl güncelleniyor. Yeni oteller katılıyor, bazı oteller çıkıyor. Bilgiler, fotolar, metinler sürekli elden geçiriliyor. Her yıl bir dizi değişiklik yapıyoruz. Özetle çok titizlikle hazırladığımız bir kitap.

2009 baskısının hazırlıklarını yapıyoruz şimdi. Çok ama çok yoğun bir çalışma gerektiriyor. Pek yakında yayınevine kapanacağım ve orada yatıp kalkmaya başlayacağım. Bu nedenle sevgili gazetemden bir aylığına izin istedim. Yazılarımı haftada beşten, (iki de hafta sonu eki, eder yedi) haftada üçe (iki veya bir de hafta sonu) olarak düşürdüm. Yazdığım günler pazartesi, çarşamba ve cumartesi olacak. Pazar günleri de ekte olacağım. Sonra eskisi gibi devam yine kısmetse.. Haber vereyim istedim.