Gerçi geçti ama yine de ilgimi çektiği için koyuyorum. Facebook’da Seyhan Sevinç, 23 Nisan Milli Egemenlik ve Çocuk Bayramı için şöyle yazmış:
“TBMM’nin açılışı neden çocuk bayramı olarak kutlanıyor acaba? Millet iradesi adam yerine konulmadığı için mi?
Hiçbir ülkede, başbakanlık koltuğu, cumhurbaşkanlığı koltuğu çocuklara bırakılmaz bildiğim kadarıyla... Aslında hep onlara bırakılsa ne ala ama bırakılmıyor.
23 Nisan’da açılışı yapılan TBMM’de “Egemenlik kayıtsız, şartsız milletindir” yazıyor. Bu ülkede ya hep açık-örtülü darbeler oldu, ya da hep darbe tehditi devam etti.
Milletin iradesi hiçe sayıldığında kimse çıkıp “hani egemenlik milletindi” diye sorabildi mi 23 Nisan’da? Bu sorunun sorulabileceği en doğru zaman TBMM’nin açıldığı 23 Nisan değil midir?
Eğer biz 80 yıldır TBMM’nin açılışını çocuk bayramı olarak kutlamak yerine diğer ülkelerdeki gibi kutlayabilsek, 80 yıldır millet iradesi her defasında hiçe sayıldığında, en azından bugün hesabını sorabilsek ve “hani egemenlik milletindir?” diyebilsek çok şey değişirdi.
Ama bu özel günü çocuk bayramı olarak kutladığımız için, millet iradesini hiçe sayanlardan çıkıp adam gibi hesap soramıyoruz. Çocuk oyun oynarken kim ciddi olabilir ki? Bu ayrıca densizliktir de değil mi?
Bu güzel taktiksel planlamayı yapanları kutluyorum.”
Seyhan Sevinç ilginç bir konuya parmak basmamış mı?
Bunun üzerine merak ettim. 23 Nisan neden aynı zamanda çocuk bayramı olarak kutlanıyor diye.
Vikipedi’de şöyle yazıyor:
“23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, Türkiye Cumhuriyeti’nin resmî tatil günlerinden ve ulusal bayramlarından biridir. Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu ve ilk cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk tarafından çocuklara armağan edilmiştir. Bu bayram, TBMM’nin açılışının birinci yılında kutlanmaya başlanan 23 Nisan Millî Bayramı ve 1 Kasım 1922’de saltanatın kaldırılmasıyla, önce 1 Kasım olarak kabul edilen, sonra 1935’te 23 Nisan Millî Bayramı’yla birleştirilen Hâkimiyet-i Milliye Bayramı ile Himaye-i Etfal
(Çocukları Koruma) Cemiyeti’nin 1927’de ilan ettiği ve ilki Atatürk’ün himayesinde düzenlenen 23 Nisan Çocuk Bayram’’nın kendiliğinden birleşmesiyle oluştu.
En son 1980 darbesi döneminde Milli Güvenlik Konseyi, bu bayrama resmî olarak “23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı” adını verdi.
Hakimiyet-i Milliye Bayramı (önceleri 1 Kasım, sonra 23 Nisan) saltanatın kaldırılışının ve Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunu gerçekleştiren TBMM’nin açılışının egemenliği padişahtan alıp halka vermesini kutlamak amacını taşırken, Çocuk Bayramı savaş sırasında yetim ve öksüz kalan yoksul çocukların bir bahar şenliği ortamında sevindirmek amacını taşımaktaydı. Günümüzde bayrama diğer ülkelerden çocuklar katılmakta, çeşitli gösteriler hazırlanmakta, okullarda törenler ve çeşitli etkinlikler düzenlenmektedir. Ayrıca 1933’te Atatürk’le başlayan çocukları makama kabul etme geleneği günümüzde çocukların kısa süreliğine devlet kurumlarının başındaki memurların yerine geçmesi şeklinde devam etmektedir.”
Demek ki neymiş? 80 değil 75 yıldır beraber kutlanıyormuş Milli Egemenlik ve Çocuk bayramı.
İşte “ister asarsın ister kesersin” lafı da bu vesileyle talihsizce kaçıverdi ağızlardan. Talihsizce diyorum çünkü pek kısa süre sonra bu ülkede bazı çocukların hakikaten de asıp kesebildiğini öğrendik.
