İki gündür Türkan Saylan’ı düşünüyorum. Her gün önünden geçtiğim beyaz sarı boyalı ahşap evinin camından dışarı sarkıp konuşması gözümün önünden gitmiyor.

Ergenekon yoktur, soruşturulması da gayet lüzumsuzdur diyenlerden değilim. Yüzde yüz ideolojik nedenlerle yapıldığını da düşünmüyorum. Sonunda ne çıkacak bir tahminim de yok. Ama varsa hakikaten darbe yapılmasını isteyen ve planlayan, evet cezalarını da çekmelerini istiyorum. Darbelere, tırnağımın ucu kadar bile sempati duyanlardan tiksiniyorum zira. Memleketi darma duman edenin de işte bu darbeler ve darbe zihniyeti olduğunu düşünüyorum. Ergenekon sonuna kadar soruşturulsun istiyorum.

Ama dün, içimden bir şeyler döküldü. Bir boşluğa düştüm.

Sabahtan beri hakkında yazılmış yazıları okuyorum. Hakkı Devrim “ Türkân Saylan’ı da kurda kuşa yem edenin çekiver kuyruğunu!” demiş ki Hakkı Bey, “ Ergenekon fasa fisodur” diyenlerden değildir. Başından beri ne çıkacak altından bir bakalım diyenlerdendir. İsmet Berkan da aynı şekilde “ Saylan’a kalkan eller\’85” demiş ve yapılanın ne büyük bir hata olduğunu yazmış.

En çok Ruşen Çakır duygularıma tercüman oldu. “Türkan Saylan’ın suçu ne?” başlığını verdiği yazısıyla. “Dün itibariyle Ergenekon soruşturmasının kapsama alanının “ulusalcılık” tan “laikçilik”e doğru belirgin bir şekilde kaydırmış olan savcılar bizi hiç tartışmasız bir şekilde Prof. Saylan ve ÇYDD’deki arkadaşlarının demokrasi dışı yollara tevessül etmiş olduklarını, hiç gecikmeden kanıtlamak zorundadırlar. Aksi takdirde ÇYDD’nin eğitim alanındaki faaliyetlerine gölge düşürülmek istendiği yolundaki iddiaları güçlendirmiş olurlar.”

“Öbür” tarafın basınında çıkan yazılanları okuyorum. PKK’lıların çocuklarına burs veriyormuş. Burs verdiği çocukları da Hıristiyan yapmaya çalışıyormuş. Kürtlük kartı yeterince ajitatif değilse buyrun o zaman her daim etkili Müslüman kartı.

Dedim PKK’lıların çocuklarına burs verdiyse ne iyi etmiş! Zira o çocuğun babası veya anası zaten burs alamadığı için dağda. Ne başımıza geldiyse bu yüzden zaten. Hem bir halt götürmeyip hem de patakladığın için. Ve ayrıca bu nasıl canavar bir yaklaşım? PKK’lının çocuğu da mı suçludur? Babası dağa çıkmış diye çocuğunu mu cezalandıracağız? Buna da İslam bakış açısı mı diyorlar?

Misyonerlik ithamı da tabii gülünç ama çok anlaşılır. Zira kendileri de misyonerlik yaptıkları için bildikleri başka bir yöntem yok. Eğitimi iyi bir Müslüman, iyi bir dindar olma karşılığı veren zihniyet elbette öbür tarafın da başka bir dinin iyi bir dindarı yapma gayretinde olduğunu düşünecektir.

Elinde sadece çekici olan bütün dünyayı bir çivi gibi görür. Müslüman misyoneriysen, eğitim bursunu oruç namaz karşılığında veriyorsan, başka eğitim bursu verenin de tek derdinin bu olduğunu sanırsın. Ve fakat aynı zamanda o kadar da kaz kafalısın ki ülkemizde her hangi bir dinin misyonerliğini yapmanın suç olmadığı bilmezsin!

Yalan söyleyecek değilim. Türkan Hanım’ın laikliğe dair düşüncelerini paylaşmıyorum. En kibar ifade ile “ sert” buluyorum. Başörtüsünden bu şiddette nefret etmesine ve o örtüye bu kadar çok manalar yüklemesine mana veremiyorum. Mana veremediğim gibi ürkütücü de buluyorum. Ve de paradoksal. Ülkedeki kızların eğitim alabilmesi için bu kadar yıldır bu kadar uğraşan didinen bir insan nasıl olur da aynı kız örtüsüyle okula geldiğinde ona bu kadar “ sert” yaklaşabiliyor çözemiyorum. Bir yanım Türkan Saylan’a hayran bir yanım kızgın. Dindar değilim hatta itikadımın olduğu bile şüpheli.

Bir kuyruk acısı değil söz konusu olan. Ama insan hakları benim için tek esastır. Eğitim hakkı bir insan hakkıdır. Laik hakkı değil.

Türkan Saylan’ın çok kızın kalbini kırdığı bir gerçek. İfadelerinde bazen hayli acımasız olabiliyor.

Ama bu bir şeyi değiştirmez. Daha da beter olabilir isterse. Bu da bir insan hakkıdır. Fikrini savunuyor. Nokta. Bu fikirlerine sadece karşı çıkabilirsin, cezalandıramazsın.

Meydanlara çıkıp “ne şeriat ne darbe” diye haykırmaya çalışan ve susturulan bir kadından söz ediyoruz ayrıca.

Kimse yargılanamaz, kimse soruşturulamaz değildir elbette ama bu 12. dalga hiç içlere sinmedi.