Ahmet Hakan dünkü yazısında memleketin en fanatik Obamacılarını sayıp dökmüş: Cengiz Çandar, Yasemin Çongar, İlter Türkmen...

Fakat belli ki “Van’daki Obama fanatikleri” haberi henüz ajanslara düşmeden yazmış yazısını.

Zira haber şu:

Van’ın Gürpınar ilçesinin Çavuşköy sakinleri Obama’nın seçilmesine o kadar sevinmişler, o kadar sevinmişler ki Amerika’nın 44. başkanı oldu diye 44 tane koyun kurban etmişler!

He he heee...

Üstelik bu kadarla da kalmamışlar, dünyadaki savaş ve terörü durdurması için kendisine çağrıda bulunup kurban kanını fotoğraftaki Obama’nın alnına sürmüşler!

Uzaktan kurban kesip, fotoğraf yoluyla kan yollama da böylece ilk defa gerçekleşmiş oldu herhalde. (Telepatik kurban)

Şefkat ve umudun simgesi olarak bir de Van kedisi yollayacaklarmış Beyaz Saray’a...

***

Kurbanı, kanı alna sürmeyi, barış dileklerini falan anladım da bir Van kedisi için “şefkat ve umudun simgesi” demek biraz mübalağa olmuş. Hatta düpedüz yalan!

Zira tanıdığım ne kadar Van kedisi varsa hepsi birbirinden beter, birbirinden baş belası hayvanlardı. Gelmez, yanaşmaz, kendini sevdirmez... Bir tanesi hele o kadar huysuzdu ki eve yabancı biri girdiği anda kanepenin altına saklanır, hiç umulmadık bir anda ayaklara saldırırdı. Kaç kere ödümü koparttığı gibi bir sürü de çorabımı kaçırmıştır eşek herif.

Demek istediğim: Cana yakın, sempatik Van kedileri de muhakkak vardır ama yine de Türkiye’nin selameti bakımından Beyaz Saray’a Van kedisi göndermesek daha iyi olur. Kedi milletine güven olmaz.

Zaten çok bilmiş köşeciler uyarıp duruyor Obama gelecek Ermeni tasarısını kabul edecek, bizi Kıbrıs’tan atacak, şunu yapacak bunu yapacak... O yüzden kedi elçiliği biraz yaş. Sivaslılar da Kangal olayına falan girer, aman!

Fakat mevzu Van kedilerinin huysuzluğu değil. Bizim Vanlılar dahil bütün dünyanın Obama’ya bu kadar sevinmesi. (Kenya’nın iki gün milli bayram ilan ettiğini de duydunuz değil mi?)

“ Obamania” desek herhalde yanlış olmaz. Bu herhalde bir ilktir. Amerika’da seçilen bir başkana bütün dünyanın topluca sevindiğini daha önce ne duydum ne de gördüm.

Bir Vanlı Obama’nın başkanlığından ne umar? Ne umabilir? “Sen gerçek bir kahramansın” lafını ne ettirebilir ona? 44 tane kurbanı hangi duygu kestirebilir? 44 değil 4 tane bile olsa çok acayip değil mi? Bütün bu sevinmelerde şöyle bir aleni kabul da yok mu?

“Amerikan başkanı esasen hepimizin başkanıdır.”

Peee... Tuhaf tabii. Bu işten Rusların pek mutlu olduğunu sanmıyorum. Görürsünüz kimmiş başkan olayına her an girebilirler.