.
Bu kadar geniş Türkçe müzik külliyatı varken neden ‘Düşünme Hiç’ şarkısını neden tercih ettiniz?
‘Düşünme Hiç’ benim her zaman çok sevdiğim bir şarkıydı. Daha çok dinleyiciye ulaşmak için cover her zaman garanti bir yol, ama aynı zamanda aslında bayağı zor bir iş. Çünkü şarkı beğenemiyordum. Hiçbir şarkı bana tam uymuyormuş gibiydi... Kendim gibi hissetmiyordum. Bu şarkıyı söylerken çok kendim gibi hissetim. İlginç olan, kimse de bu şarkıyı daha önce cover’lamamış. Sahnede çok insan çaldı söyledi, ama hiç kimse resmi olarak kaydedip, bir albüm çıkarıp, klip yapmamış. Değerli söz yazarı Fikret Şeneş’in rahmetli olmadan son izin verdiği şarkı bu bildiğim kadarıyla. Öyle de buruk bir anısı var. Rahat uyusun, saygıyla anıyorum her zaman.
Şarkıya yeni nasıl bir soluk getirdiniz?
İnsanların alışık olmadığı basit, sade bir sound yakalamaya çalıştık. Dinlediğim yabancı müzisyenler gibi, şov yapmadan, mümkün olduğu kadar iyi bir sound ile dinlenebilir bir şey ortaya çıkardım. Bazı öğrenilmiş formüller var, onları yapınca müzik yabancılaşıyor bana. Birbirinin aynı sözleri, klişe pop formüllerini ısıtıp ısıtıp dinleyicinin önüne koymayı saygısızca buluyorum.
Şarkı yazmak kadar eski bir şarkıya yeni bir soluk getirmekte bir o kadar zordur. Müzisyenler cover yaparken, o şarkıya aslında kendi şarkılarından daha çok emek harcarlar. Fikret Şeneş’in sözlerini ilmik gibi dokuduğu Ajda Pekkan’ın sesi ile dünden bugüne gelen ‘Düşünme Hiç’ şarkısını Mert Tünay’dan dinlediniz mi hiç? Mert, o dillere dolanan birçok reklam müziğinde parmağı olan adamlardan, ayrıca albümlerinde kendi şarkılarını yazan, çalan müzisyenlerden de... Düşünme Hiç’i ise eski haliyle sunmamış dinleyicisine, cover mantığının iyi bir örneğini vermiş. Haliyle şarkı tamamen değişmiş ve 2015 model olarak karşımıza çıkmış. Röprotajı okurken açın arkadan dönsün... İyi gelir!
‘TEK KELİME İÇİN ÜÇ AY UĞRAŞIRIM’
Yeni şarkılar yapmanızı sağlayan ne?
Stüdyoda müzik yapmaktan bazen sıkılabiliyorsun. Arada sırada sahneye çıkıp nefes almak istiyorsun. Sadece kendi istediğim müziği yapıp arada sahneye çıkmak ilaç gibi geliyor.
Şarkı sözü yazarken derdinizi anlatabildiğinizi düşünüyor musunuz? Bazen daha uzun yazılar yazmak istemiyor musunuz?
Karşımdaki biri bana derdini anlatırken mümkün olduğu kadar az ve öz anlatsın isterim. O yüzden uzun uzun yazmayı sevmiyorum. 3 dakikada dert anlatmak tabii daha zor ama onun için verdiğim mücadeleyi de seviyorum. Mayhoş diye bir şarkım var, içinde ‘İşte ben de tam öyle beter bir gündeyim’ diye bir cümle var. O cümledeki ‘beter’ kelimesini bulmak için üç ay uğraştım, onlarca alternatif denedim. Bu uğraşı seviyorum.
Kendi şarkılarınızı yazabiliyorken, cover yapmayı sağlayan ne oluyor?
Şarkı sözü yazmak şöhret için yaptığım bir iş değil. Ama daha çok insanla bu işi paylaşıp, daha dolu konserler vermek istiyorum. Bunun için de tanınmak zorundasın. Anlayacağın, iki arada bir duygu.
Yeni isimlere televizyon ya da radyolar şans veriyor mu?
Yeni birinin şans bulması çok zor. Ben 15 seneden fazla zamandır bu sektörün içindeyim. Müzik sektöründe herkes elinden geldiğince bana destek olmaya çalıştı. Bu işi yapabilmek için sahip olunabilecek her türlü olanağım var. Ben bile bu işi yaparken maddi-manevi birçok sebepten dolayı zorlanıyorsam, gençler bu işleri nasıl yapacak? Memlekette sanat yapmak zorlaştı. Yaşadığımız zorlukların temeline indiğimizde de hep politik sebeplerle karşılaşıyoruz. Albümlerin dışında, reklam müziği de yaparak hayatımı kazandığım için benim tuzum kuru. Böyle bir imkanı olmayan gençlerin nasıl müzik yapacağı ister istemez düşündürüyor.
Müziğin hayatınızın odak noktasında olduğunu düşünürsek eğer yeni işler için kafanızı nasıl boşaltıyorsunuz?
‘Biraz kafamı boşaltmam lazım’ demeye ihtiyacım olmuyor. Sevdiğim işi yapmanın bir hediyesi bu. Müzik yapmayı çok seviyorum. Gençler de sevdiği işi yapmak için ellerinden ne geliyorsa yapsın. Bunun hazzı gerçekten güzel.
‘ESKİSİ KADAR BÜYÜK YILDIZLAR ÇIKMIYOR’
İlk kez hangi konsere gitmiştiniz?
Gittiğim ilk büyük konser 1992 Guns N’ Roses konseri. Ama şimdiye kadar en çok etkilendiğim konser 93’teki Metallica’nın İstanbul sahnesidir. Çok büyük bir ayin gibiydi. Metallica’nın bir albümünün arka kapağında davulcu Lars’ın arkasından çekilmiş, ağzına kadar dolu çok büyük bir stadyum konserinin fotoğrafı vardı. O fotoğrafa bakarken bir gün Metallica konserini en arkadan da olsa izlemeyi hayal ederdim. Bundan kısa bir süre sonra İstanbul’da en önden izlemek, çok etkileyiciydi.
Şimdiki gençler herhangi bir konsere gittiği zaman heyecanlanıyor mu?
Eskiden iletişim kanallarının çok kısıtlı olması sebebi ile çoğu sanatçı ulaşılamazdı bizim için. Onun hissi bambaşka. Şimdi twitter’dan konser haberini hemen verebiliyorsun. Adam konserin saatini Twitter’dan mesaj atarak sanatçıya soracak kadar rahat. Bizim için sevdiğimiz sanatçıları görmek bile hayaldi.
Sanatçılar büyülü olmadığını mı gösterdi?
Dünyada da aynı şey geçerli. Eskisi kadar büyük yıldızlar yok. Son zamanlarda çıkan ‘Vay anasını’ dediğin genç bir isim yok denecek kadar az. Büyük turneler yapabilenler, büyük konserleri doldurabilenler yine eski isimler.
‘Şarkılarımın dinlenilmesi özel hissettiriyor’
Peki, hayranlar kazanmanın avantajı nasıl oldu?
Hayran kavramını pek sevmiyorum. Severek yaptığım bir işi bir başkasının aynı şekilde sevmesi ve sahiplenmesi insanı çok duygulandıran bir şey. Sanki eski sevgilim gibi onlar, uzak hayatlar yaşarsın ama arada görünmez bir bağ vardır ya, onun gibi bir şey. Özel hissediyorum. Beni anladıklarını hissediyorum. Sırf bu duygu için bile müzik yapmaya değer.
Hayallerini gerçekleştirebilmiş bir müzisyen misiniz?
Daha gerçekleştirmedim. Gittiğim ilk Metallica konserinden bir gece önce sabaha kadar Metallica’nın kaldığı otelin önünde beklemiştik arkadaşlarımla. Davulcu Lars Ulrich’le fotoğraf çektirip, sohbet etmiştik. “Bak görürsün bir gün kesin seninle aynı sahneye çıkacağım” demiştim adama. Hâlâ verdiğim sözü tutamadım, mümkün de olamayacak bir hayal artık o. Metallica’yla aynı festivalde çalabilecek kadar sert müzik yapamam artık, kafam kaldırmaz. (gülüyor) Ama benim keyfim yerinde.
