Samsun’un Çarşamba ilçesinde çocuk doktoru olarak görev yapan Kader Apaydın (52), mesaisinin ardından her gün yaklaşık 50 kilometre yol katederek eşinin İlkadım ilçesindeki hobi ve sanat atölyesine gidip burada su kabağı işleyerek aydınlatma ve dekoratif ürünler yapıyor. Apaydın, “Normal mesai saatlerinde hastanede görevlerimi yapıyorum. Mesai saat dışında eşime dükkanda yardımcı oluyorum. Çocukluktan beri ahşap işleriyle uğraşmak benim en sevdiğim hobilerimdi” dedi.

Çarşamba Devlet Hastanesi’nde Çocuk Hastalıkları Uzmanı olarak görev yapan Dr. Kader Apaydın, her gün mesai bittikten sonra yaklaşık 50 kilometre mesafedeki eşi Melahat Türkkan Apaydın’ın (51) İlkadım ilçesi Tarihi Bedestan Çarşısı’nda bulunan hobi ve sanat atölyesine gidiyor. Apaydın, burada su kabağı işleyerek aydınlatma ve dekoratif ürünler yapıp, eşinin çalışmalarına destek oluyor.

Mesai saatleri dışında eşine dükkanda yardımcı olduğunu söyleyen Kader Apaydın, “Normal mesai saatlerinde hastanede görevlerimi yapıyorum. Mesai saat dışında eşime dükkanda yardımcı oluyorum. Çocukluktan beri ahşap işleriyle uğraşmak benim en sevdiğim hobilerimdi. Daha sonra internette su kabağıyla tesadüfen tanıştım. Orada aynı ağaçta yapılan işlemelerin su kabağına yapıldığını gördüm. Bunları kendim de yapabileceğimi düşünerek ve kendimi geliştirerek su kabağı üzerinde çalışmalara başladım. Bununla 4-5 yıldır uğraşıyorum. Su kabaklarını işleyerek kendi istediğimiz ya da müşterilerimizin istediği şekilde işleyerek aydınlatmalar yapıyoruz. Çeşitli ve farklı objeler yapmaya çalışıyoruz, tasarlamaya çalışıyoruz. Onun haricinde eşimin burada ihtiyacı olan farklı, benim yapabileceğim alanlardaki şeyler olduğunda ona destek olmaya çalışıyorum. Kendimizi burada mutlu ettiğimiz bir alan, bir ortam oluşturduk. Bunu devam ettiriyoruz” diye konuştu.

Pandemide işsiz kalınca eşiyle birlikte çocukluk hayallerini gerçekleştirmeye başladıklarını ifade eden Melahat Türkkan Apaydın (51), “Yıllardır ev aksesuarları ve dekorasyon firmalarında yöneticilik ve satış müdürlüğü yaptım. Pandemi döneminde de işlerin devredildiği bir sürede tabii ki işsiz kaldık. Evde kalıp ne yapacağımızı düşünürken eşimle benim çocukluk hayalim olan aksesuar işini düşünmeye başladı. Aksesuar grubunu hobi amacımızdan çıkarıp, ticarete dönüştürmeye karar verdik. Bizim hobimiz de aslında eşimle ikimizin çocukluk hayali diyebiliriz. Çünkü bu eskiden beri düşündüğümüz şeydi. Sonra çeşitli ticari mecralarda yaptığımız ürünleri evden satmaya başladık. Çok olumlu dönüşleri aldık” dedi.

Ürün çeşitlerinin artmasıyla birlikte kendi atölyelerini açmaya karar verdiklerini belirten Melahat Türkkan Apaydın, “Artan maliyetler, kargo, kırılanların tedariki gibi bizi zorlayan durumlar oldu. Sonra eşimle dedik ki; ‘biz madem öyle zaten ürün çeşidimiz de artıyor. Biz kendimize bir yer açalım. Yaptığımız ürünleri burada yapalım, burada satalım ve diğer kadınlar da yaptığı ürünleri burada satabilecek bir platform oluşturalım. Kadınlara da destek vermiş olalım.’ Sonra atölyemizi açtık ve gittikçe ürünümüzü çeşitlendirdik. Zaman zaman burada kurslar verdik. Workshoplar düzenledik. Burada samimi bir sosyal alan oluşturduk. Yaptığımız ürünlerden de satışa başladık. Yaptığımız ürünleri de sattıkça bu bizi daha da teşvik etti. Güzel bir şeyler çıkartmak, bunlardan sonuç almak bizi daha da mutlu etti. Gün geçtik de kendimizi yeniledik” diye konuştu.

Eşinin her gün mesai sonrası atölyeye gelerek kendisine destek olduğunu belirten Apaydın, “Bu anlamda mesai çıkışından sonra eşim gelip burada bana destek oldu her anlamda. O da su kabağı lambalarını, işlemeciliğini yaptığı için, yaptığı işi o da sanata dönüştürmüş oldu. Birbirimizin hem hayallerini gerçekleştirdik hem de burada severek yaptığımız bir işi ticarete dönüştürdük” dedi.