Hakkari'nin Yüksekova ilçesine bağlı Yeşildere köyü, Türkiye'de benzerine az rastlanır bir özelliğiyle dikkat çekiyor: Yaklaşık 500 nüfuslu 65 haneli köyde yaşayanların tamamının soyadı "Bilici". Köy muhtarı Melih Bilici (47), isim benzerliklerini 'lakap' kullanarak aştıklarını belirterek, "Karışıklığı önlemek için uzun, kısa gibi lakaplar ya da 'Kerem oğlu Mehmet' gibi baba ismini de kullanarak kimin kim olduğu kolayca anlatabiliyoruz. Bazen aynı isimler nedeniyle resmi işlemlerde karışıklıklar da yaşayabiliyoruz" dedi.
Hakkâri'nin Yüksekova ilçesine bağlı 65 haneli, yaklaşık 500 nüfuslu Yeşildere köyünde yaşayanların tamamı 'Bilici' soyadını taşıyor. Köy muhtarı Melih Bilici (47), isim benzerliklerini 'lakap' kullanarak aştıklarını belirterek, "Karışıklığı önlemek için uzun, kısa gibi lakaplar ya da 'Kerem oğlu Mehmet' gibi baba ismini de kullanarak kimin kim olduğu kolayca anlatabiliyoruz. Bazen aynı isimler nedeniyle resmi işlemlerde karışıklıklar da yaşayabiliyoruz" dedi.
Yüksekova ilçesine 35 kilometre uzaklıkta bulunan Yeşildere köyü, yaklaşık 110 yıl önce Mevlüt Bilici'nin eşi ve çocukları Refik, Sıddık, Kerem, Fetullah, Tevfik ve Feyzi Bilici ile birlikte Gökyurt köyünden ayrılması ile kuruldu. Geçen zaman içerisinde Mevlüt Bilici'nin yerleştiği bu köyde hem hane sayısı hem de nüfus arttı.
Şu an 65 haneye ve yaklaşık 500 nüfusa ulaşan Yeşildere köyünde yaşayanların soyadı da 'Bilici' olarak devam etti. Sadece köy imamı Rıdvan Kuş'un soyadının farklı olduğunu belirten muhtar Melih Bilici, 17 öğrencili tek derslikli anaokulunda öğretmenlik yapan Rojin Bilici'nin bile aynı köyden ve akrabaları olduğunu söyledi.
Muhtar Bilici, akrabalık nedeniyle köyde herhangi bir olayın yaşanmadığını belirterek, "Dedemiz 1915'lerde buraya yerleşti. Çocukları ve torunları da aynı soyadıyla buradaki yaşamlarını sürdürüyorlar. Bundan mutluluk duyuyoruz. Köyde hepimiz bir aileyiz; amcalar, amca çocukları, kuzenler olarak birlik ve beraberlik içinde yaşıyoruz.
Biz bu köyde birbirimize güveniyoruz. Mesela bir yere gittiğimizde evimizin kapısını kilitlemeden gidebiliyoruz. Çünkü komşularımız ya amcamızdır ya da amcamızın oğlu. Onlar gelip, evimize çocuklarımıza bakıyorlar. Bu yüzden de hiçbir endişemiz olmuyor" dedi.
Köydeki isim benzerliklerinden de bahseden Bilici, "Karışıklığı önlemek için uzun, kısa gibi lakaplar ya da 'Kerem oğlu Mehmet' gibi baba ismini de kullanarak kimin kim olduğu kolayca anlatabiliyoruz. Bazen aynı isimler nedeniyle resmi işlemlerde karışıklıklar da yaşayabiliyoruz. Örneğin birkaç yıl önce yeğenimiz ile amcamın ismi aynıydı. İkisi de Kadir Bilici. Bir gün devlet görevlileri, yanlışlıkla amcamı arayıp tutuklamışlar. Daha sonra anne ve baba adları farklı olduğu için hata fark edilip, düzeltilmişti. Bazen böyle sürprizler yaşanıyor. Biz aile olarak soyadımızla gurur duyuyoruz. Aynı soyadını taşımaktan mutluyuz, bu bizi bir arada tutan bir bağ" diye konuştu.
Refik Bilici (85), "Gökyurt köyünden babam gelip, buraya yerleşmiş ve 1 haneden 65 haneye ulaştık. Nüfusumuz da 500 kişiye ulaştı. Hepimiz Bilici'yiz. Hepimiz aynı ailedeniz. 22 tane çocuğum var ama kaç torunum var; bilmiyorum" dedi.
Kendi köyünde öğretmenlik yapan Rojin Bilici (22) de "Okuduğum okulda şu an öğretmenlik yapıyorum. Bundan dolayı çok mutluyum. Ana sınıf öğretmeniyim öğrencilerim hepsi akraba, amca çocukları, kuzenler. Ziyaretlerimizde genelde yabancılar olmadığı için amcalarımızın ve halalarımızın evlerine gidiyoruz. Evlerimizin kapıları hiç kapalı olmuyor. Kapılarımız sürekli açık; bundan daha güzel bir duygu yok" diye konuştu.
Köyde sakinlerinden Ronahi Bilici ise herkesin soyadının aynı olmasının güzel olduğunu belirterek, "Hepimizin akraba olması büyük bir ayrıcalıktır. Bu durum bize artık çok da garip gelmiyor. Ama başka bir yerde söylediğimizde, insanlara çok ilginç geliyor. 'Nasıl olur da herkesin soyadı aynı olur' diye şaşırıyorlar. Aynı isimle olan birkaç kişi de var. Bu durumda genelde lakaplarla ayırıyoruz ya da babasının adını söyleyerek karıştırmamaya çalışıyoruz" dedi.