Büyükcami Mahallesi'ndeki Yukarı Çarşıda iş yeri bulunan Mehmet Aslan, tamir ve el işçiliği ile ayakkabı üretimi yapıyor. 9 yaşında köpek saldırısına uğrayan ve bu nedenle konuşma güçlüğü çeken Mehmet Aslan, "Okulda çocuklar alay eder diye babam beni okula göndermedi. Beni kundura ustasının yanına çırak olarak verdi. 9 yaşında yarı aç, yarı tok çalıştım. Günde bir simitle karnımı doyuruyordum, haftalık bile vermiyorlardı.

Babam ölünce de mecbur kaldım çalışmaya. Mesleğimi geliştirmek için yaklaşık 10 yıl İstanbul'da çalıştım. Kunduracılığın inceliklerini burada öğrendim. El işçiliği ile fabrikasyon üretim arasında büyük fark var. Zaten İstanbul'da çalışmasaydım bu işi öğrenemezdim. Bu işin püf noktaları çok. Şimdi bu ayakkabıları fabrikalar yapıyor. Fabrikaların yaptığı ayakkabılarda taban astarı yok, el işi kalktı. Ben hepsini el işi kendim yapıyorum. İşte onun için mesleğime sarıldım. Çalışıp duruyorum" diye konuştu.

Okuma yazma bilmediğini söyleyen Aslan, "Mesleğimi çok sevdiğim için bırakmayı hiç düşünmedim. En büyük sıkıntılardan biri çırak bulamamak. Bende okuma yazma yok. Çok seviyorum mesleğimi. Vallahi o kadar seviyorum ben. Yoksa bırakacağım. Tek başıma çalışıyorum. Aslında bizim meslek tek adamla olmaz. Tek adamla çalışamazsın derdi çok. Kalıba çekeceksin, çivi sökülecek. Kim sökecek? Çırak olursa sökecek. Şimdiki çocuklarını mesleğe vermiyorlar. Şimdiki aileler vermiyor artık" dedi.