Adana, görünürde sakin ama içten içe derinleşen bir çevre krizinin tam ortasında. Kuraklık, kontrolsüz betonlaşma ve artan hava kirliliği; şehrin yaşam kalitesini, tarımını ve sağlığını tehdit ediyor. Her biri tek başına büyük bir sorunken, bir araya geldiklerinde Adana’yı yaşanması zor bir kent haline getirme riski taşıyor.

Seyhan ve Ceyhan havzalarında ölçülen yeraltı su seviyeleri son 20 yılın en düşük seviyelerine geriledi. Yaz aylarında artan buharlaşma ve vahşi sulama yöntemleri, tarımda büyük su kayıplarına yol açıyor. Uzmanlara göre böyle devam ederse 2040 yılına kadar Adana'nın bazı bölgelerinde suya ulaşmak neredeyse imkânsız hale gelecek.

Nüfus artışıyla birlikte yeşil alanların hızla yok olması, şehri doğal afetlere karşı savunmasız bırakıyor. Yağmur yağdığında toprak suyu ememiyor, bu da ani su baskınlarına neden oluyor. Ayrıca sıcaklıkların daha da yükselmesine yol açan bu betonlaşma, şehir içindeki “ısı adası etkisini” artırıyor.

Trafik yoğunluğu, sanayi bacaları ve kalitesiz yakıt kullanımı, Adana’nın havasını adım adım kirletiyor. Ölçülen partikül madde oranları özellikle kış aylarında Dünya Sağlık Örgütü’nün önerdiği sınırların oldukça üzerinde. Bu da başta çocuklar ve yaşlılar olmak üzere binlerce kişinin sağlığını tehdit ediyor.

Tarımda bilinçsiz ilaçlama ve gübreleme nedeniyle topraklar artık eski gücünde değil. Kimyasal birikim hem verimi azaltıyor hem de üretilen gıdanın sağlığını tehlikeye atıyor. Ayrıca tarım dışı kullanım için her yıl binlerce dönüm verimli arazi kaybediliyor.

Uzmanlar hâlâ umut olduğunu söylüyor. Ancak bu umut, vakit kaybetmeden alınacak ciddi önlemlere bağlı. Su yönetimi yeniden düzenlenmeli, yeşil alanlar artırılmalı, tarımda kimyasal kullanımı sıkı şekilde denetlenmeli ve Adana’nın nefes alabileceği alanlar korunmalı.

Aksi halde bu sessiz tehlike, çok yakında yüksek sesle hayatımıza girecek.