Haberin Devamı

arakiri’yi yeniden canlandırma fikri nasıl ortaya çıktı?
Dergiyi kapattığımız zaman, okuyucular memnun kalmıştı, biz de yaptığımız işi sevmiştik. Sonra insanlar “Başka bir şey yapacak mısınız” diye sormaya başladı. Bahadır Boysal ile neler yapabileceğimizi düşünüyorduk. Zaman geçince “Tekrar edelim” dedik. Bahadır işleri dolayısıyla bize yeniden iştirak edemedi.
n Derginin başına gelenlerden sonra bir otokontrol oldu mu?
Kadro değişikliği asla yapmadık. “Dergi böyle bir ceza aldı. Bu cezadan sakınalım” gibi muzır kurulunun tabiri ile müstehcen bir şeyler çizmeyecek insanlar bulunduralım gibi bir şey de söz konusu olmaldı. Zaten üç çizerimiz yüzünden ceza aldık. Bahadır hariç diğer isimler hâlâ yanımızda. Çizim yaparken bir otokontrol bütün mizah dergilerinde vardır. Buna rağmen böyle bir şey olmasına şaşırdık. Yıllardır çizim yapan insanlarız ve hiç böyle bir sorunla karşılaşmadık. Sürpriz oldu. Hiç beklemiyorduk. Patates burunlu kadının memesi gözüküyor, bunun neresi erotik görünebilir ki. Komik bir şey zaten. Bunlar tahrik edici unsur amaçlı yapılan işler değil.

‘Hiddetlenip asla Amerika’ya dönmeyeceğim’

O dönem de keşke Amerika’dan dönmeseydim dediniz mi?

Türkiye’de başladım işe. Çocuk yaşlardan beri neler neler gördüm. Bilmediğim yer değil ki. Benim mahallem, burada büyüdüm. İlk sakal traşımı olduğumda 3 yıllık profesyonel çizerdim. Hiddetlenip pişman olmadım. Amerika’daki işlerim sürüyor.

“Bütün ülkelerde muhafazakarlaşma eğilimi var” diyorsunuz. Çizerlerde devar mı?

Hükümetleri kastettim. Liberal ülkelerde bile var. Galiba sosyal akımların çok parladığı ve tüm dünyaya yayıldığı yıllar yaşandı ve sonra bunlar yıkılmaya başlandı. Sonrasında muhafazakarlık kaldı. Sonuçlar beklenen olmadı sosyalizmle. Çin gibi ülkeler baskıcı oldu. Bunlar insanları etkiliyor.
n Mizah bu olaylardan daha mı çok besleniyor?
Çok malzeme çıkıyor ama kısıtlama oluyor. Suriyeli bir çizer var, Esat karşıtı karikatür yaptığı için sakallarını kesip, dövdüler. Bu adam komik karikatür buluyor, sonra ellerini kırıyorlar.

‘Popüler kültürün dilini karikatürler belirlerdi‘

Son dönemde neye gülüyorsunuz?

Komik olan her şeye gülüyorum. Dergilerin daha komikleşmesi gerektiğini düşünüyorum. Biraz fazla misyon yüklenmeye başlandı mizah dergilerine, apolitik olmasından dolayı. Mizah dergileri eskiden her kesime hitap ederdi, artık öyle değil. Benim babam çok ciddi milliyetçi ve muhafazakar bir adam. Buna rağmen bizim evimize Gırgır girerdi. Ben öyle tanıştım karikatür ile. Artık böyle bir durum söz konusu değil. Mizah dergileri komikliği tekrar geri almalı. Çünkü popüler kültürün dilini bu dergiler oluşturmuştur. 4 yıl öncesine kadar birçok dizi ve reklam, dergilerden beslenirdi. Şimdi öyle değil.

Dergiler ile insanların arasında nasıl bir bağ oldu?

Özel zamanlarında tüketecekleri şeyler bu dergiler. İnsanların dergiler ile özel bir ilişkisi var.

n Sürekliliği olan karakterlere de rastlamıyoruz?
Tiplemeler azalıyor, daha çok bireysel köşeler ortaya çıkıyor. Oturup bir tip bulacağım dersen, duvara toslarsın. Çok başarılı tiplemeler şans eseri bulunmuştur hep.