Marketlerde rastlıyorsunuzdur, uzun bir yeşil şişe, içindeki kahverengine çalan kırmızı içkinin rengi şişenin yeşilini de adeta kendi rengine boyamıştır. Üstündeki etikette içki dünyasının efsane markalarından birisinin ismi vardır: Martini. Altında ise daha küçük harflerle Rosso, yani “kırmızı”.
Martini denilince çoğumuzun aklına bir kokteyl ve onun servis edildiği üçgen kadeh gelir. Bu aslında Martini’ye yapılan büyük bir haksızlıktır, çünkü Martini aslında bir kokteyl değil, vermuttur. Kendi adını taşıyan kokteylde ise ancak kadehi sıvayacak miktarda kullanılır. Hatta Winston Churchill, iyi bir Dry Martini kokteylde buz gibi cin ile doldurulmuş üçgen Martini kokteyl kadehine vermut şişesini açıp uzağından geçirmenin bile yeterli olacağını iddia etmiştir.

Vermutlar otuz küsur ot ve baharat ile tatlandırılmış şaraplardır. İtalya’da Romalıların zamanından beri şaraba çeşitli ot ve baharatların katıldığı bilinir, ama modern vermutların ilki bir zamanlar ülkemizde de bulunan Cinzano olmuştur. Giovanni Giacomo Cinzano’nun (bazı İtalyan isimleri ne kadar güzel oluyor) 1757 yılında yarattığı vermutuna 1863 yılında gene Torino’da Allessandro Martini ile ortağı Luigi Rossi’nin yarattığı vermut rakip gelmiştir ve bu ikilinin rekabeti 150 yıl sonra hala devam etmektedir. İlk başta çoğu Rosso, yani kırmızı olan vermutlara daha sonra Bianco, yani beyaz ve 1900 yılının başında daha sonraki yıllarda Martini kokteylde de kullanılacak olan Martini Dry eklenmişlerdir.

Kokteyl tarİhİnİn en önemlİ İçkİsİ Martİnez

Vermutlar tek başlarına içilebildikleri gibi birçok kokteylin tadılarında izlerini bırakırlar. Bir vermutun bir kokteylde ilk defa kullanılması 1860’lı yıllarda Campari’nin mucidi Gaspare Campari’nin Milano’daki barında Campari ile Rosso vermutu yarı yarıya karıştırdığı kadehe buz ve soda eklenmesiyle olmuştur. İlk başlarda Milano-Torino adı verilen bu basit kokteylin adı yirminci yüzyılın başlarında İtalya’ya gelen Amerikalı turistlerin çok sevmeleri üzerine Americano’ya çevrilmiştir. Floransalı kont Negroni Americano’yu yeterince sert bulmayıp uşağına içine Campari ve vermut ile aynı oranda cin koymasını söyleyince hâlâ adıyla anılan kokteyli, Negroni’yi bulmuş oldu.
Ama kırmızı vermutun marifetleri tabii ki Americano ve Negroni ile sınırlı kalmıyor. 19’uncu yüzyılın efsane barmeni Jerry Thomas yazdığı kokteyl kitabında modern Martini kokteylinin babası sayılan Martinez’in yapılışını tarif ederken tatlıca bir cin (Old Tom) ile kırmızı vermut kulanmış ve bir şarap kadehi vermut ile bir ölçek cini az buzla karıştırıp içine birkaç damla bitters (angostura gibi) konulmasını önermiş. Kokteyl tarihinin en önemli kokteyllerinden biri olan Martinez’i seveceğinizi garanti edemem, ama tarihsel önemi açısından isterseniz deneyebilirsiniz.

Sade martİnİ İçİn vİskİ bardaĞI kullanIn
Bazı kokteyllerin adları da tatları kadar çekicidir. Bunların da nedense çoğu rom ile yapılan ve sadece adlarıyla bile sizi tropikal hayallere sürüklemeyi başarabilen kokteyllerdir: Martini Rosso gibi kırmızı bir vermutun en iyi hakkını veren kokteyllerden Ciudad Antigua gibi. 50 cl (Ülkemizde bulunabilenlerden Bacardi Reserva veya Havana Club Anejo gibi) yıllanmış rom, 15 cl Marini Rosso, 5 cl şeker şurubu ve 25 cl taze sıkılmış elma suyu bir shaker’da buz ile karıştırıldıktan sonra üçgen Martini kokteyli kadehine doldurulur. Kokteyl kadehlerinin kenar süsleri çok önemlidir. Ciudad Antiua’nın ideal süsü de üzerine tarçın serpiştirilmiş bir elma dilimidir.

Bu kokteyller oldukça karmaşık geliyorsa, Martini Rosso’nun tadını yapılması çok basit olan yazının girişindeki Americano ve Negroni’yi deneyebilir, hatta Martini’nizi Rosso veya Bianco olsun, George Clooney misali birkaç buz tanesi eşliğinde kendi başına bile içebilirsiniz. Ama o zaman kullanacağınız kadeh Martini kadehi olmamalıdır, çünkü o Dry Martini başta olmak üzere kokteyller için yaratılmıştır. Buzlu, yani “on the rocks” Martini’niz için “tumbler” dediğimiz bildiğimiz viski kadehi fazlasıyla yeterlidir.