Dün Ayşe Arman’ın köşesindeki sapık boyacı hikayesini okudunuz mu bilmiyorum.
Ben okudum ve yine tüylerim ürperdi.
En çok korktuğum şeylerden biri.
Manyağın biri çıkar, size kafayı takar, sonra ayıkla pirincin taşını.
Bu ülke kanunlarında ısrarla kadını ve çocuğu korumaya yönelik düzenlemeler yapılmadıkça biz bu hikayeleri daha çok duyarız.
Bu konuda yıllardır çile çeken bir arkadaşım var.
Onun da belki 10 senedir peşinde bir sapık dolaşıyor.
Adım adım takip ediyor, sokaklarda pat diye önüne çıkıyor, sosyal medyada taciz ediyor, adına hesaplar açıp sağa sola abuk sabuk mesajlar atıyor, bazen aşkını ilan ediyor, bazen hakaret, küfür...
Neler denemedi ki kurtulmak için...
Ailesine duyurdu olmadı.. Savcılığa verdi olmadı, gözünü korkuttu olmadı...
Kızcağız evlendi, barklandı ama o ruh hastası hâlâ peşinde adım adım...
Böyle felaketler kendi başımıza gelmeden sadece ah vah edip, sonra unutuyoruz.
Ama artık sözlü ve internet ortamındaki tacizlerin sert yaptırımları olmalı...
Bu konuda sesimizi duyurmaya çalışmalıyız.
Gerçi bu ülkede cinsel saldırı ve tecavüz suçluları bile yargılanma sürecinde salıveriliyor ve hak ettiği cezayı almıyor ya!
Özellikle hükümet kanadında giderek yaygınlaşan kadını ev kapatma söylemlerini güçlendirmek için bu suçların cezalarının giderek hafifletileceğinden bile korkar olduk artık.
- Bak işte evden çıkarsan başına bunlar gelir...
- Çalışmaya kalkar kocanın dizinin dibinden ayrılırsan seni sapıklar bulur.
- Evlenip çoluğa çocuğa karışmak yerine okumayı, çalışmayı tercih edersen seni kanun bile koruyamaz...
Diye diye neredeyse prangayı vuracaklar kadının ayak bileğine...
Hey Yarabbim! Sene olmuş uzay yolu bizim şu korkularımıza, endişelerimize, konuştuğumuz mevzulara bak...
Yazık, vallahi yazık!
BEYAZ’A TAZE KAN
Çok uzun zamandır Beyaz Show’u izlemiyordum.
Aman ne izleyeceğim Allah aşkına, paranın icadından beri o program yayında...
Beyazıt Öztürk aynı, format aynı, telefon bağlantıları aynı, dekor aynı... Aynı oğlu aynı!
Beğenmediğimden, sevmediğimden, küçümsediğimden değil.. Sadece tek düzeliğinden...
Yetti gari... derken geçtiğimiz cuma gecesi Candan Erçetin’li atışma bölümüne denk geldim ve çok güldüm, çok eğlendim.
Bu iş nasıl başladı, başında çok şey mi kaçırdım bilmiyorum ama Candan Erçetin ve ‘kızların’ cevabında çok eğlendim, Demet Akbağ’ın ‘çüş!’üne çok güldüm.
Kaçıranlar için; Google efendiye sorun size göstersin...
Sadece bu düellonun devamı için önümüzdeki hafta Beyaz Show’u kaçırmam herhalde...
Programa kan gelmiş, renk gelmiş.
Darısı Okan Bayülgen’in ‘sadece ben konuşurum, ne söylediğim önemli değil, saçmalarım yine de sözü kimseye kaptırmam, çünkü ben King’im King!’ konseptli tatsız programlarının başına...
Okan’ın makinedeki kalp ritmi ne zamandır düz çizgide ‘dıııııııt!’ diyor çünkü...
DÖVMEDİKLERİ KALDI
Ecnebi memleketlerden birinde kamera şakası gibi bir şey yapılmış.
Adamın biri bankamatikte işlem yapıyor, ama parasını almıyor orada bırakıyor.
Arkasından gelen kişi o parayı cebe mi indirecek, yoksa o kişinin peşinden koşup ‘Beyefendi paranızı unuttunuz’mu diyecek ona bakılıyor.
Sadece bir kişi kulağının üzerine yatıp parayı cebe indiriyor.
Diğerleri hayırlı insan evladı olarak adama arkasından sesleniyor.
Bunu bizim ülkede yapsak sonuç ne olur acaba?
Ben kendi başıma geleni anlatayım.
Önümde bir baba kız makinenin başında epey bir debelendiler, beni ağaç ettiler ve en sonunda ayrıldılar.
Aceleleri de vardı herhalde, hızla uzaklaştılar ve ben bir anda onların geri gelen kartı ve parasıyla baş başa kaldım.
Dönüp seslendim, duymadılar. Cadde kalabalık, trafik var, koşa koşa karşıya geçtiler.
Ben parayı aldım, kartı aldım peşlerinden attım kendimi yolun ortasına “Heyyy, birader, evladım, huoop!” diye bağırdım ve sonunda sesimi duyurdum.
‘Ne var?’ diye döndüler, dedim ‘Kardeşim bu ne acele ve dalgınlık? Bak paranız da kartınız da makinede kaldı.’
İyi insan ve örnek bir vatandaş olduğum için bir gülümseme, bir teşekkürü de beklemedim değil hani...
Ama yüzüme bile bakmadılar. “Haa höö” gibi bir sesler çıkardı baba, döndü kızını azarladı bir de ama bana kışt köpeğim bile diyen olmadı, döndüler arkalarını gittiler. Bir zoruma gitti!
Kabayız kaba.. Nezaketten, görgüden nasibimizi almamışız. Teşekkürden ise hiç anlamayız.
Bu da öyle bir anımdı işte!
Yeri geldi de, içimde kalmasın dedim.
