Geçen gün mağdur olduğu bir konudan dolayı eski sevgilimin arkasında olduğumu belirttiğim bir kaç tweet attığımda anladım ki; biz eski sevgili olayını baya baya yanlış anlamışız. Tweetlerimin arkasından “ooo hayırlı işler” gibi “hayırdır ne iş?” gibi “yine mi barıştınız ya?” gibi tepkiler aldım. Ya da tam tersi yaptığım şeyi yere göğe sığdıramayanlar oldu. Oysaki bana göre çok sıradan bir eylem bu. Eskiden beraber olduğun, sana enfes duygular yaşatan, yanında kendini şahane hissettiğin, acı tatlı birçok şey paylaştığın o insana neden düşman olayım ki.

Tamam ben demiyorum ki boynuzların 700 metre olsa da onu iyi hatırla, ben demiyorum ki güzel günler göreceğiz derken sırra kadem basan o umut tüccarına düşman olma. Ama her ilişki de bu sebeplerden bitmiyor sonuçta. Ortalama bir ayrılıktan sonra düşmanlık besleyenlere benim lafım. Güzel güzel ayrılmışsın işte neyin kinindesin? Hatırlasana; Pazar sabahları sahil yolunda yürürdünüz onunla, yol üzerinde bir yerde kahvaltı yapardınız. Sen denizi gör diye sırtını denize dönerdi. Sabahları sinirli oluyorsun diye alttan alırdı. Bir an önce kahvaltın gelsin ve yüzün gülsün diye sabırsızlanırdı. Sen farkında olmazdın ama seni trafiğin içine sokmamak için özel bir çaba harcardı. Bir gün köpeğin kaybolmuştu ve deli divane aramıştı onu. Sanki çocuğunu kaybetmişti. Sırf sen çok üzüleceksin diye kendini paralamıştı o köpeği bulmak için.

Buna benzer yaşanmışlıkları buraya yazmaya kalksak liste uzar gider... Benim lügatımda eski sevgiliye düşman olmak gibi bir cümle yok. Her yaşanmışlık bambaşka bir şey katıyor insana. O aklıma geldiğinde Allah yolunu açık etsin diyorum hep. Onu sorduklarında “o dünyanın en iyi kalpli insanı” diyorum.

Onu üzenleri üzmek, onun canını sıkanların kafasını ezmek istiyorum hâla. “Benden sıkıldı, yeni bir hayat kurmak istedi ve gitti” diyorum. Sözün özü; sıradan sebepli bir ayrılık sonrası ona düşmansanız sizin iç dünyanızda bir sıkıntı var bence. Eğer böyleyse ona “eski sevgilim” demeyin, “eski” deyin yeter. Ha bi de; hem eski sevgilinizi öldürmeyi düşünüp hem de “nerde o eski aşklar” falan demeyin, ağzınıza vururum... Ayrılırken ki tavırlarımızı da toparlayıp, fevri olmaktan uzaklaşır ve birbirimizi bulmak istediğimiz gibi bırakırsak; psikolojisi düzgün, sevimli bir toplum olabiliriz belki...

Bir katille empati yapabiliyorum artık

- Hararetli hararetli lafa başlayıp başlayıp “neyse boşver ya, anlatmayayım” diyen biri olduğunda.

- Arkadaki araba trafik ışığı sarıdan yeşile geçmeden korna çalmaya başladığında.

- Kamyonla para alan dijital platformun ufacık bir yağmurda sinyali gittiğinde...

- Komşulardan biri, Pazar uykusunun en tatlı yerinde matkabını çalıştırıp dünyayı delmeye başladığında.

- Karşımda konuşurken gözlerime değil cep telefonuna bakan biri olduğunda. Sözüm bitince de dediklerimi anlamadığını anladığımda.

- Zamanlı zamansız bir kampanya sms’iyle rahatsız edildiğimde.

- Gözünün içine baka baka yalan söyleyen ve bu sayede alacağını aylarca erteleyen modern dolandırıcılarla karşılaştığımda.

Seni Seviyorum Adamım gerçekten komik

Bu hafta sonu yepyeni bir film girdi gösterime, adı; Seni Seviyorum Adamım. Yönetmenliğini Biray Dalkıran’ın yaptığı filmin başrollerinde Gizem Karaca ve Barış Kılıç var, ayrıca filmde Ayşen Gruda, Asuman Dabak gibi usta oyuncular da yer alıyor. Ve de tadımlık bir rolle de olsa ben de varım. Çarşamba günkü galada çok heyecanlıydım. Nihayetinde bu benim ilk sinema filmi tecrübemdi ve suretim beyaz perdeye ilk kez yansıyacaktı. Yüzlerce insanın seni izlediği ana şahit olmak çok hoş ve çok değişik bir duyguymuş. Ne mutlu ki yaşadım bunu. Filme gelince şunu söyleyebilirim; film rejisinin başarısı hemen göze çarpıyor. Şahane görüntüler, enfes bir kurguyla harmanlanmış. “Oynuyorsun diye böyle söylüyorsun” diyenler olacaktır elbet, onları filme gidip dediklerimi test etmeye davet ediyorum. Gizem Karaca, deli dolu bir kız olan Ezel karakterini ustaca canlandırmış. Özlenen isim Ayşen Gruda’nın performansı harika. Film hafta sonu iyi bir şeyler izleyip güzel vakit geçirmek için birebir. Ne diyelim o zaman;

Haydi sinemaya!