SON 3 maçını kaybeden Beşiktaş’ın dün kesinlikle kazanması gerekiyordu. Aksi halde 4 kez üst üste kaybetmiş olacaktı ki, ben siyah-beyazlılar için yıllardır böyle bir tablo hatırlamıyorum.

İLK yarı iki takım da önce yumruk yememek, sonra yumruk atmak isteyen 2 boksör gibiydi. Mücadele vardı ama iki takım da devre arasına 0-0’la gitme niyetindeydi. Bu düşünceleri de 45. dakikaya kadar gerçekleşti.

FAKAT 45’te Fernandes bir serbest vuruşta topu rakibine vurdurup sarı kart aldırmak istedi. Ancak top Emerson’a gitti. Trabzonspor Fernandes’in bu cinliğini çok iyi kullandı ve kontratak golü nasıl olur onu gösterdi.

İKİNCİ 45 dakikaya Samet Aybaba hatasını düzelterek başladı. Batuhan’ı alıp Almeida’yı yerine çekti. Aybaba’ya sormak isterim. ‘Neyi düşünerek Almeida’yı kanada aldın?’ diye. İkinci yarı bol pozisyonlu bir mücadele izledik.

BEŞİKTAŞ ikinci 45 dakikayı adeta tek kale oynadı. Trabzon’u oyun alanının her yerinde yaptığı inanılmaz baskıyla iyice bunalttı. Karadeniz ekibi artık gol atmayı değil yememeyi düşünüyordu ama Fernandes gibi biri vardı ki oynadığı futbolla, attığı çalımlarla, ipe dizer gibi adam geçmeleriyle ve harika golüyle taraflı tarafsız seyredenleri mest etti.

BEŞİKTAŞ’I ALKIŞLIYORUM

BU arada kaptan İbrahim, Uğur, Ersan ve Oğuzhan, Kartal’ın öne çıkan oyuncularıydı.

FUTBOLDA kazanmanın ilk şartı topu ağlara göndermek. Beşiktaş, Trabzon gibi ligin en az gol yiyen takımı karşısında Almeida’sıyla Olcay’ıyla Holosko’suyla inanılmaz pozisyonlar yakaladı. Böyle bir takım karşısında bu net pozisyonları kaçırırsan, kazanamazsın. Nitekim de kazanamadı.

BUNA rağmen Beşiktaş taraftarı maçın bitiminde takımını ‘Böyle oynayın, canımızı yiyin’ diyerek çılgınca alkışladı. Bence Beşiktaş 2. yarıda oynadığı futbolla 3 puanı hak etti. Beşiktaş’ı kazanmamasına rağmen canı gönülden alkışlıyorum. Ayrıca Onur’u da yaptığı inanılmaz kurtarışları için tebrik etmemek biraz ayıp olur.