TÜRKİYE’NİN en iyi oyuncularından kurulu, şampiyon adaylarından ikisi F.bahçe ve Beşiktaş’ı izledik dün... Daha doğrusu hiçbir şey izlemedik. Sadece yarım yamalak mücadele. Bırakın golü ve golleri neredeyse pozisyon yok. Gollük pozisyonu olmayan bir maçın keyifli olması mümkün mü? Değil. Açıkça söylemek gerekirse hiç keyif almadım. Dağ fare doğurdu. F.Bahçe ilk 15-20 dakika saha ve seyirci avantajını kullanırken daha istekli ve tempolu başladı. Ama Beşiktaş sakin, akıllı, panik yapmadan oynayarak F.Bahçe’ye pozisyon vermedi.

F.BAHÇE’DE Aatıf, Robin van Persie, Sow, Alper’den çok şeyler beklendiği gibi Beşiktaş’ta Oğuzhan, Cenk Tosun, Quaresma, Kerim’den çok şeyler bekleniyordu. Hepsi hayâl kırıklığı. Ben bir futbol izleyicisi olarak böylesine büyük derbide defalarca hop oturup hop kalkmak isterim. Nerdeee. Oturduğum yerde öylesine kaldım.

ASLAN GİBİ GÖKHAN!

İKİNCİ yarıda her iki teknik adam da değişiklikler yaptı. Doğru hamlelerdi. Ama girenler de gerçek performanslarında değillerdi ve skoru değiştirecek hamle yapamadılar. En akıllı değişikliği sarı kartlı Quaresma’yı Aboubakar ile değiştirerek Güneş yaptı. 2. sarı kart ile 20 dakika 10 kişi oynamak istemedi. Yüzde 100 haklıydı.

KISACASI son haftaların devamlı kazanan takımı olan F.Bahçe, kendi sahası ve de kendi taraftarının önünde namağlup Beşiktaş’ı mağlup edemedi. Beşiktaş da adeta inatla ‘ne Şampiyonlar Ligi’nde ne de Türkiye’de mağlup olmayacağım arkadaş’ diyordu. Gökhan seni tebrik ederim kardeşim. Böylesine psikolojik baskı altında her babayiğit oynayamaz. Sen aslanlar gibi oynadın! O küfür ve hakaretleri hiç hak etmedin. Bir bravo da Şenol Güneş’e. Çok az teknik direktör, böyle baskı altındaki oyuncuyu sahaya sürer.