İbrahim Ateş, küçük yaşta Yugoslavya'dan göçmen olarak geldikten sonra Türkçe bilmemesinden dolayı çırak olarak başladığı berberlik mesleğini 58 yıldır devam ettiriyor. 1968 yılında ortağıyla beraber açtığı berber dükkanında ortağının vefatının ardından ortağına ait olan berber koltuğunu emekli etti. Ortağıyla beraber olan fotoğraf ve hatıraları olan eşyaları dükkanda tutarak ortağının anısına sahip çıkıyor.

2 ortak halinde çalıştık. Geçindik. Giden arkadaşımın yeri boş. Koltuğa kimseyi almadım. Almak da istemiyorum. Kullandırmıyorum. Öyle duruyor. Çok ağır geldi bana. Her şeyi dükkanda yani. Onların hepsi hatıra" dedi.

"Biz eski nesiliz"

Gençler tarafından yaşı dolayısıyla eski berber olarak görüldüğünü ve gençlerin tercih ettiği tıraş modellerinin değişmesinden kaynaklı yaptığı işin küçümsendiğini belirten Ateş, "Yaşlı olarak görmesinler. Gençlerin yaptığı işin on misli daha iyisini yaparım.

On misli daha iyisini yaparım ama bizde konfor yok. Onlar konfor arıyor, sanat aramıyor. Benim yaptığım anlıyor musun eskiyim yani. Şimdi gençler değişik tıraşlar istiyorlar. Gençlere gidiyorlar. Biz eski nesiliz, yaşlılarla çalışıyoruz" diye konuştu.

"Çırak yetiştiremedik"

Müdavim müşteri kitlesinin çoğunluğunun hayatını kaybetmesinden dolayı müşteri sayısının azaldığını ve mesleğe azalan rağbetten dolayı çırak yetişmediğini belirten Ateş, "Çırak yetiştiremedik. Çırak okulu olduğu için. Çırak okulu var. Gelmiyorlar biz yaşlıyız. Gelmiyorlar. Yetiştiremedik yani. Çoğunluğun ilgisi yok tabii. Şimdi çırak okulu var. O zamanlar yoktu" şeklinde konuştu.

"Bebeklikten beridir geliyorum"

Küçük yaşından beri aynı berberi tercih ettiğini belirten Alişan Demir, "Rahmetli Hasan dedem buraya geliyordu. Ben de o zaman küçükken geliyordum buraya. Tıraş oluyordu dedem. O zamandan saçlarımızı kesiyordu İbrahim amcamız. Şimdi sürekli geliyorum. 29 yaşındayım. 20 senedir geliyorum. Bebeklikten beridir diyelim. Ara ara dedem getiriyordu kendi geldikçe sürekli olmasa da. Ben hala geliyorum" ifadelerini kullandı.