Okullar kapandı. İlk ve ortaokullar, liseler, Eylül ayının ikinci pazartesi gününe kadar tatile girdi. Öğrenciler sevinçli, mutlu... Hem de hepsi... Neden mi? Kimse sınıfta kalmadı da ondan, neredeyse hiç kimse... Sınıf geçme yönetmeliğinde yapılan son değişiklikler öğrencinin okullarını bitirip hayata bir an önce atılmasını kolaylaştırıyor. Olumlu yanı bu...Olumsuz yanı, başarının sadece nota dayalı olduğunu düşünen yaşı küçük öğrencilerin, niteliksiz bir öğretimle yetişmelerine sebep olması. Yeni yönetmeliğe göre öğrencinin yıl sonu başarı puanı, derslerin ağırlıklı puanları toplamının bu derslerin haftalık ders saatleri toplamına bölümüyle elde ediliyor.

Sınıf geçmeyeni dövüyorlar

Bu da şu demek: Eğer not ortalaması 50 ise kaç zayıfı olursa olsun öğrenci üst sınıfa geçiyor, üç kırığı varsa sorumlu geçiyor, her koşulda bir üst sınıfa gitmeye hak kazanıyor. Ancak 6 zayıfı olan ve not ortalaması tutmayan öğrenci sınıf tekrarı yapıyor.

Kısacası sınıf geçmeyeni dövüyorlar denebilir. Uzun vadede başarıyı sadece sınıf geçmek zanneden ilkokul öğrencileri, notları kaç olursa olsun bir üst sınıfa, öğrenci deyimiyle kapağı atmayı başaranlar, özel okulların giriş sınavlarında ve üniversite sınavlarında sudan çıkmış balığa dönüyorlar.

Bilgisi olmayan, analiz-sentez becerisi gelişmemiş, analitik düşünme yeteneği olmayan çocuklar, bu özellikleriyle büyüyorlar. Okullarının sınıfını geçecekler belki ama hayatın içinde sınıfta kalacaklar. Öte yandan kepli mezuniyet törenleri ilk okullara kadar inmiş durumda. Törenler, partiler, balolar... Bir yığın koşuşturma ve sanal başarı ortamı içinde neye uğradığını şaşırmış gençlik, başarı denen o sahici duygunun yakınından bile geçmeden mezuniyetin sanal mutluluğunu yaşıyor. Buna engel olmak için müfredatı rahatlatıp sınıf geçem sistemini zorlaştırmak, daha nitelikli çalışmalar yapan ve farklı performanslar sergileyen, akademik bakımdan gerçekten donanımlı olan öğrencilerin üst sınıflara taşındığı, sınıf geçmenin de kalmanın da anlamlı olduğu bir düzene geçmek şart...