Soru: Sizin hazırladığınız dua kitabında Hz. Peygamber, Ebu Hüreyre yoluyla gelen bir hadislerinde diyor ki: “Bazı kimseler, namazda gözlerini göğe dikerek dua etmekten vazgeçsinler. Yoksa Allah onların gözlerini kör eder.” (Müslim, Nesai ve diğerleri). “(Ey Muhammed), biz senin yüzünün göğe doğru çevrilip durduğunu (gökten haber beklediğini) görüyoruz. (Merak etme) Elbette seni, hoşlanacağın bir kıbleye döndüreceğiz. (Bundan böyle) yüzünü Mescid-i Haram tarafına çevir. Nerede olursanız, yüzlerinizi o yöne çevirin. Kitap verilenler, bunun Rableri tarafından bir gerçek olduğunu bilirler. Allah onların yaptıklarından habersiz değildir.” Hz. Peygamber yüzünü göğe doğru çeviriyor. Neden dua ederken gözümüzü göğe dikmeyeceğiz? (Fatih Okudu)

Cevap: Yazdığım hadis, gösterdiğim kaynaklarda vardır. Hadisin amacı, gökte sanılan Allah’a yalvarmak için göğe bakanları bu düşünceden vazgeçirmektir. Çünkü Kuran’a göre Allah gökte de yerde de her mekânda vardır. O’nun olmadığı bir yer mevcut değildir. Dua esnasında gözünü göğe diken, sanki Allah’ın gökte olduğunu ifade etmektedir. Bu ise yıldızlara tapanların davranışına benzediğinden bundan men edilmiştir. Ama Peygamber’in göğe bakması, gökten yani yüceler âleminden gelecek vahiy meleğini gözetmesi anlamındadır.

Yoksa hâşâ Hz. Peygamber, Allah’ı gökte düşünmemiştir. Çünkü Kuran’da meleklerin, yüceler âleminde bulunduğu belirtilir. Vahiy meleği de oradan gelir. Gök, sadece yıldızlarla donatılmış uzay göğü değil, şu fizik âleminin üstünde bulunan ruhani yüceler âlemidir. Kuran’da sema (gök) sözcüğü yükseklik anlamında kullanılır. Aynı kökten sumuvv da yüksek demektir. Krallık makamı için de sumuvv el-melekî (royal highness) denilir.

Bizler birer zerreyiz
Soru: Dine yöneldikten sonra bazı şeyleri sorgulamaya başladım. Bunalıma girdim. Yaşama sevincimi yitirdim. Ne yapmalıyım?

Cevap: Evreni düşünün. Bu hücreler, bu beyin, akıl kendi kendine mi oldu? Eğer öyle demekle rahat ediyorsanız mesele yok. Ama vicdanınız bunu kabul etmiyorsa bir yaratan var. Onu sorgulamanın size yararı olmaz. O’na bağlanmak gerekir. Yoksa soruların ardı arkası kesilmez. Kuran, “O’nun yaptığından sorulmaz” buyuruyor. Sorsanız ne olur, siz nesiniz ki? Sadeve evrende bir zerre! Peki zerre kalkıp da küreyi sorgularsa ne elde eder? Hüsran! Allah’a teslim olun ki huzur bulasınız.