Peygamber ona, işinin karıştırılmış olduğunu söylemiş ve sonra,

- Ben senden bir şey gizledim, nedir o? demiş.

Çocuk da,
- Duh... deyince, Peygamber,

- Sus, haddini aşma, demiş (Müslim, Zikr İbn Sayyad, Nevevi şerhi, 18/53-54).

Çocuk yarım kalan sözüyle, Peygamber'e Duhân Suresi'nin gelmiş olduğunu söylemek istemiş. Ömer, İbn Sayyad'ı öldürmek için izin isteyince Peygamber,

- Eğer o ise (yani bu, gelecek olan Deccal ise) sen onu öldüremezsin. Değilse, öldürmenin bir yararı yoktur, demiş (aynı kaynak).

Fakat konuya ilişkin başka rivayetlerde İbn Sayyad, kendisinin Deccal olduğundan kuşkulananlara, "Peygamber (s.a.v.)'in Deccal'in çocuğu olmayacağını, Mekke ve Medine'ye giremeyeceğini, Yahudi olduğunu söylediğini, oysa kendisinin hem çocuğu olduğunu, Medine'de doğup Mekke'ye de gitmekte olduğunu, İslâm'a da inandığını" söyleyerek kendisini savunmuştur (Müslim, Nev. Şerhi: 18/50-51).

Yalancı mesihler
Rivayetlere göre Yahudiler, geleceğine inandıkları Mesih (kurtarıcı kral)'i, Deccal olarak nitelerler. Arapça'da Deccal; aldatıcı, yalancı, düzme, sapık anlamlarında kullanılır. Yahudilerin, kendilerine dünya egemenliği kuracak kurtarıcı bir kralı Deccal diye nitelendirmeleri mantıklı olamaz. Herhalde Yahudilerin bekledikleri Mesih'e, Hıristiyan Araplar bu sıfatı takmışlar, böylece İsa'yı Mesih olarak kabul etmeyen Yahudilere, İsa'dan başka Mesih olamayacağını, ondan başka Mesih'in Deccal olacağını anlatmak istemişlerdir. Zaten Matta 24/24 ve Markos 13/22'de İsa'nın, "Birçok yalancı Mesihler ve peygamberler" geleceğini söylemesi de
bu amaca yönelik olmalıdır.

Her şeyi yerler
Deccal'in çıkacağına dair bir ifade, Abdullah İbn Mes'ûd'a dayandırılan bir İsrâ hadisinde şöyle yer almıştır: "İsra gecesinde İbrahim'i, Musa'yı ve İsa'yı gördüm, Kıyamet meselesini görüştüler, işi İbrahim'e havale ettiler. İbrahim,'Ben bilmem'dedi. Musa'ya havale ettiler. O da, 'Ben bilmem' dedi. İsa'ya havale ettiler. İsa, 'Kıyametin ne zaman kopacağını Allah'tan başka kimse bilmez. Yalnız Rabbim bana, kıyametten önce olacak olayları bildirdi. Dec-cal'in çıkacağını, beni onun üstüne indireceğini buyurdu. İki kasabası (kamışı, borusu) olan Deccal, beni görünce Allah onu helak eder, kurşunun erimesi gibi erir. Hatta taş ve ağaç,'Ey Müslüman şu kâfiri öldür'der. Allah onları helak eder. Halk ülkelerine, vatanlarına gider. Onları, her tepeden saldıran Ye'cuc Me'cuc karşılar. Bunlar vardıkları herşeyi yerler, gittikleri her suyu içerler. Halk bana başvurur. Onlara beddua ederim, Allah onlan öldürür. Pis kokuları dünyayı sarar. Nihayet yağmur yağar, leşlerini götürüp denize atar, sonra dağları söker, yerle düz eder..." (Câmiu'l-be-yân: 16/27-28).