2 Mart 2006 tarihli "İsrail oğulları hangi soydan geliyor?" başlıklı yazımda zühulen Yakup yerine, İshak'ın 12 oğlu olduğu belirtilmiş. Bu yanılgıyı anımsatan Sibel Biçacı'ya teşekkür edip diğer okurlarımdan da özür dilerken konuyu bir kez daha açıklamayı gerekli görüyorum. Bunu gerek "Kuran Aksiklopedisi"nde, gerekse iki yıl önce VATAN Gazetesi tarafından armağan olarak verilen "Peygamberler Tarihi" adlı eserimde anlatmıştım. İşte, "Peygamberler Tarihi" nde yazdıklarım:

İSHAK (Aleyhisselâm): Tevrat'ın Tekvin Sifri'nin 25-28. bablarında anlatıldığına göre Sara, İshak'ı doğurduğu zaman yüz yaşında olan İbrahim, oğlu büyüyünce onu kendi akrabasından bir kızla evlendirmek için vekil harcı olan kölesini Harran'a gönderdi. Kölenin Harran'dan getirdiği Rebeka ile evlenen İshak'ın, bir doğumda ikiz olmak üzere Esav ve Yakup adlı iki oğlu oldu. Büyüdüklerinde Esav kır adamıyken Yakup şehir adamıydı. İshak, büyük oğlu Esav'ı, Rebeka ise doğumda ondan sonra gelen oğlu Yakup'u daha çok severdi. Kıtlık yüzünden Filistin Kralı Abimelek'in yurduna giden İshak, orada zengin, sürüler sahibi oldu. İshak'ın güçlendiğini gören Abimelek, onu ülkesinden gönderdi. Bunun üzerine İshak, Beer-Şeba'ya geldi. İsmail ve İshak, M. Ö. 18'inci yüzyılda yaşamışlardır.

Kim olduğunu sordu
YAKUP (selam ona): Artık kocamış olup gözleri görmeyen İshak, büyük oğlu Esav'a, kıra gidip kendisi için hayvan avlamasını ve yemek yapıp kendisine yedirmesini, daha sonra da dua edip onu mübarek kılacağını söyledi. Bunu duyan annesi, Esav kıra gittikten sonra, küçük oğlu Yakup'a, iki oğlak kesip pişirerek babasına yedirmesini, böylece kardeşinin yerine kendisinin mübarek kılınmasını öğütledi. Yakup, annesinin dediği gibi yapıp pişirilen yemeği babasının önüne koyunca babası, getirenin kim olduğunu sordu. O da Esav olduğunu söyledi. İshak, Yakup'un ellerini tuttu: "Ses Yakup'un sesi ama eller Esav'ın elleri" dedi. Çünkü Esav'in elleri kıllı Yakup'un ise elleri hariç, bedeninin diğer kısmı kılsızdı. Ellerini tutunca Yakup'u Esav sanan İshak, sesin Yakup'un sesi olduğunu fark etti. Fakat yine de onu Esav sanarak mübarek kıldı (yani kendi yerine geçirdi).

"Hakkımı elimden aldı"
Esav avdan dönüp durumu öğrenince çok kızdı, "Bu, iki keredir beni aldattı, daha önce de beni kandırıp büyük oğulluk hakkımı elimden almıştı" dedi ve babasının ölümünden sonra onu öldüreceğini söyledi. Bu yüzden Yakup, annesinin önerisiyle Harran'a, dayısı Leban'ın yanına gitti. Harran'a giderken geceyi geçirdiği yerde bir taş alıp başının altına koydu ve uyudu. Rüyasında göğe merdiven kurulduğunu (miraç), meleklerin inip çıktıklarını gördü.

Allah, kendisine zürriyetinin, yerin tozu gibi çok olacağını, tekrar ülkesine döneceğini söyledi. Yakup, bu rüyayı gördüğü yere bir taş dikip taşın üstüne de zeytin yağı dökerek o yeri belli etti. Tekrar ülkesine dönmesi nasip olduğu takdirde orada bir mabet yaptıracağını adadı. Daha sonra döndüğünde Tann adına yaptırdığı mabede Beyt-el (Beytul-lah: Allah'ın evi) adını verdi.

İsrailoğulları'nın atası
Harran'da dayısı Leban'a yirmi yıl hizmet edip onun iki kızı Lea ve Rahel ile birer hafta arayla evlendi. Bu iki kadından birincisi Yakup'a altı oğlan bir kız doğurdu ki adlan şöyledir: Ruben, Şimeon, Levi, Yahuda, İssakar, Zebulun ve Dina (kız). İkincisi olan Rahel ise iki oğul, Yusuf ve Benyamin'i doğurdu. Bu kadınlardan her biri, kendi cariyelerini de kocalarına verip onunla evlendirmişlerdir ki Lea'nın cariyesi Zilpa, Yakup'a Gad ve Aşer'i; Rahel'in cariyesi Bilha da ona Dan ve Neftali'yi doğurmuştur. Böylece Yakup'un oniki oğlu, bir kızı olmuştur (Tekvin: 35).

Allah tarafından kendisine İsrael (yani Allah'ın kulu) adı verilen Yakup, İsrailoğullan'nın atası olurken kardeşi Esav da Edomluların atası olmuştur. Yakup, gelişen olaylar üzerine ailesiyle birlikte Mısır'a gitmiş, orada ölmüş ve vasiyeti üzerine cenazesi Filistin'e getirilip atalarının yanına gömülmüştür.