İktidar Muâviye'ye geçtikten sonra Hz. Ebubekir ailesi, Emevi yönetimini desteklememiştir. Zaten Ebubekir'in büyük oğlu Muhammed de Emevi ailesinden olan Osman yönetimine başkaldıranlar arasındaydı. Ailenin en ileri gelen kişisi olan Hz. Ayşe'nin, bazı kesimlerde iddia edildiği gibi Muaviye ve Yezid'le işbirliği yapması asla söz konusu olamaz. Zaten bu mümkün de değildi. Çünkü Muaviye'nin oğlu Yezit, Hz. Ayşe'nin vefatından (H. 59 / İ.S. 678) bir yıl sonra iktidara gelmiştir (H. 60 / İ.S. 679). Ayşe'nin, kendisinin ölümünden sonra iktidara gelmiş olan Yezid'le işbirliği yapıp Ehl-i Beyt'e düşmanlık etmesi imkânsızdır.

Kerbelâ olayı, Hz. Ayşe'nin ölümünden sonra cereyan etmiştir. Bu olayda Hz. Ayşe'nin parmağını aramak, tarihi gerçeklere uymaz. Kaldı ki Ahzâb Suresi'nde Ehl-i Beyt tabirinin geçtiği siyak (sözün geliş biçimi) dikkatle okunursa, kastedilenlerin, başta Peygamber'in hanımları, tüm aile bireyleri olduğu anlaşılır. Muhakkak ki Ayşe de Peygamber'in Ehl-i Beyti'dir (hane halkı).

Velihatlık sistemi
Şu olay, Ayşe'nin Muaviye'yi desteklemek şöyle dursun, onun Dört Halife Dönemi' nin sonuna kadar, devlet başkanının seçimle belirlenmesi yöntemini değiştirerek veliahtlık sistemini ortaya çıkarıp halk egemenliğini saltanat sistemine çevirmesine karşı olduğunu kanıtlar:

Muaviye, kendi sağlığında, oğlu Yezid'i veliaht tayin eder. Hicaz Valisi Mervan'a da halktan Yezid'e bey'at almasını yazar. Mervan, hutbesinde (cuma konuşmasında) halktan Yezid'e bey'at etmelerini (oy vermelerini) isteyerek der ki: "Yüce Allah, Emîrü'l-mü'minîn'e, Yezid hakkında güzel bir düşünce göstermiş. Biliyorsunuz ki Ebubekir de Ömer'i kendi yerine bırakmıştı."

Cemaat arasında bulunan Ebubekir oğlu Abdurrahman (Hz. Ayşe'nin kardeşi) buna itiraz eder: "Yani Heraklitlik (Bizans krallığı) mi icat ediyorsunuz? Ebubekir, çocuklarından yahut ailesinden birini yerine bırakmadı. Ama Muaviye, oğluna sevgi ve şefkatinden dolayı ona ikram olsun diye, onu kendi yerine bırakmak istiyor.

Çocuklarınıza bey'at mı edeceksiniz? Vallahi biz böyle bir şey yapmayız." Mervan, "Şunu yakalayın" diye emir verince Abdurrahman, kızkardeşi Hz. Ayşe'nin evine girer. Oraya girmeye cesaret edemezler. Böylece Abdurrahman kurtulur (Buhârî, Tefsir: 46). Hz. Ayşe'nin, iktidarın uygulamasına karşı çıkan kardeşini koruması da kendisinin, Muâviye yönetimini desteklemediğini gösterir.