Dünkü yazımda, rakam olarak sayıların birbirine üstünlüğü söz konusu olmadığını belirtmiştim. Bugün aynı konudaki açıklamalarıma devam ediyorum. Tüm sayılar tekten doğmuştur, 1 sayısına 1 daha katınca 2 olur ve böylece sayılar uzayıp gider. Demek ki tüm sayıların kaynağı 1'dir. Nasıl Allah, varlıkların temeli ise 1 de sayıların temelidir. Kök olan bir, çoğalmak için iki'ye muhtaçtır. Çift olmayınca çoğalmak mümkün olmaz. Tek olan Allah, her şeyin köküdür. O kök varlıktan yaratıklar çıkmayınca o varlığın değeri bilinmez. Allah tek olan kendisini sevdiği için sıfatlarının işleve geçmesiyle bilinmesini istemiş, bundan dolayı öteki varlıkları yaratmıştır.

Matematiğe göre
Allah'ın bilinmesi ve sıfatlarının aktivite kazanması için yaratıklarının olması gerekir. Bunu matematik alanında düşünürsek diğer sayıların bir'e eklenmesiyle çokluğun başladığını anlarız. İşte ayette, hem yaratıcı olan bir'e hem de yaratılmış olan çift'e ant içilmiştir.

Bunun dışında tek sayıların, çift sayılardan üstün olduğu şeklinde bir kural veya kanıt yoktur. Kur'ân'da gökler yedi sayısı ile (Bakara: 29, İsra: 44, Mü'minun: 86, ...), evrenin yaratılış süresi altı sayısı ile (A'râf: 54, Yunus: 3, Hûd: 7, Furkan: 59, Secde: 4, Kaf: 38, Hadîd: 4), Allah'ın arşını taşıyan melekler de 8 sayısı (Hakka: 17) ile gösterildiği gibi sözlerin en güzeli olan Kur'ân da "müteşâbih-mesânî: birbirinden güzel çiftli" olarak indirilmiş (Zümer: 23), Hz. Muhammed'e "seb'an mine'l-mesânî: yedi ikili" verilmiştir (Hicr: 87).

Yedi kat çukurlu
Allah, rahmetinin göstergesi olan cenneti sekiz katlı, bölümlü (Müslim: îmân: 46; İbn Mâce, Taharet: 57, 60), gazabının göstergesi olan cehennemi ise yedi kat çukurlu, bölümlü (Hicr: 44) yaratmıştır. Eğer Allah, tek sayısını çift sayısından daha çok sevseydi, yaratıklarını çiftli değil tekli yaratırdı, arşını tek sayılı bir melek mangasına taşıtırdı.

Tek, ancak çift ile değer kazanır. Allah'tan başka kimse tek kalmaz. Cennette bile tek kalmak çekilmez olduğu için Allah, peygamber ve velî kullarını, cennetliklere şefî (arkadaş) yapar. Yola giderken önce arkadaş aranır. Tek başına yola gitmek ürkütücüdür. Tek kalmak desteksizliktir. Yaratıklar, desteğe muhtaçtır. Bundan dolayı Hz. Zekeriyya, kendisine destek olacak bir çocuk vermesini, kendisini tek bırakmamasını Allah'tan niyaz etmiştir: "Rabbim, beni tek bırakma!" (Enbiya: 89). Teklik, yalnızlık Allah'a mahsustur. Demek ki sayılan birbirinden üstün tutmak, herhangi bir kanıta, bilimsel bir veriye dayanmaz.