SORU: Kur’ân’da açıkça belirtilmemesine rağmen büyüklerimiz, birbirini çok seven eş ve çocukların ahiret yaşamında da birlikte olacaklarını söylüyor. Ayrıca kabir ziyaretlerinde sevdiklerimizin bizi gördüğü, özellikle arife günlerinde bekledikleriyle ilgili söylentiler var. Bunların doğruluk derecesi nedir? (Seher)

CEVAP: Kur’ân’da salih insanların, kendileri gibi salih eş ve çocuklarının da cenette kendileriyle beraber olacakları açıkça belirtilmektedir. “Kendileri inanmış, zürriyetleri de imanda kendilerine uymuş olun kimselerin zürriyetlerini de kendilerine katmışızdır. Kendi amellerinin sevabından da hiçbir şey eksiltmemişizdir. Herkes kendi kazandığına bağlıdır” ayetinde müminlerin, kendileri gibi inanmış ve inancına göre yaşamış salih eş ve çocuklarının, ana ve atalarının kendileriyle beraber olacakları vurgulanmaktadır.

Kabirdekilerin, kendilerini ziyaret edenleri görüp görmedikleri meselesine gelince, kabirde bulunan çürümüş veya çürümekte olan cesettir. Ruh kabirde değil, kendine özgü bir dünyadadır. Ama kabirdeki cesedini ziyaret edenleri görür. Çünkü ruh için uzaklık yakınlık söz konusu değildir. Peygamberimiz kabristanı ziyaret ederken veya kabristanın yanından geçerken, “ey müminler yurdunun sakinleri size selam olsun” diye selam verirdi. Elbette bu selam taşa toprağa değil, ruhlaradır. Ruhlar bu selamı duymasa onlara selam vermenin anlamı kalmaz.

Hz. Peygamber anlamsız iş yapmaz. Ayrıca Kur’ân’da anılan peygamberlere selam verilir: “Âlemler içinde Nuh’a selam vardır”, “Âlemler içinde İbrahim’e selam vardır” buyurulmaktadır. Ölmüşleri selamla anmak, onların ruhlarını sevindirir, bu selamı duyar ve verenlerden memnun olurlar. Peygamberimiz, Bedir’de öldürülen müşrikleri bir çukura attırmış ve onlara, “Rabbinizin uyarısının gerçek olduğunu şimdi anladınız mı?” diye hitap etmiş. “Sen leşlere mi hitap ediyorsun ey Allah’ın Elçisi” diyenlere, “Onlar benim sözlerimi sizden iyi duyarlar ama cevap verme imkânları yoktur” buyurmuştur. Kur’ân, “Ahiret yurdu, işte gerçek yaşam odur” buyurmaktadır.