DAHA önce umre yapmış olan Okan Gürlek adlı okurum, özellikle Ramazan aylarında umre turlarının 5000 Euro gibi bir meblağa ulaştığını belirterek şunları söylüyor: “Umre yapmak, nefsimin hoşuna gidiyor. Dönüşümde kendimi arınmış hissediyorum. Ancak verdiğim tur paralarını muhtaçların ihtiyaçları için harcamak daha mı doğru olur diye düşünmekten de kendimi alamıyorum.”

ELBETTE farz olan hacdan sonra umre için harcanacak paranın, fakirlere verilmesi çok daha hayırlı olur. Bunları yazınca, bu işten büyük rantlar vuranların çıkarına dokunur. Çünkü bundan trilyonlar kazanılıyor. İş çığrından çıkmış. Ruhunu kaybetmeye yüz tutan din, şova dönüşmüş. Nerede Allah aşkı, Allah sevgisi. Başkasını düşünme nerede? Nafile hacca gitmek isteyen bir adam, vedalaşmak için Bişr ibn el-Haris el-Hafi’ye gelir:

- Hacca gitmeye karar verdim. Bana bir emrin var mı diye sormaya geldim?

- Bunun için ne kadar para ayırdın?

- 2 bin dirhem.

- Ne için hacca gidiyorsun? Zühd için mi, Kabe’ye özleminden ötürü mü yoksa Allah’ın rızasına ermek için mi?

- Allah’ın rızasına ermek için.

- Öyle ise evinde oturduğun halde

2 bin dirhemi harcayıp kesinlikle Allah’ın rızasını kazanacağını bilirsen, bunu yapar mısın?

- Evet.

- O halde git o parayı şu 10 kişiye dağıt. Borcunu ödeyecek borçluya, ihtiyacını karşılayacak fakire, çoluk çocuğunu geçindirecek yoksula, yetimi sevindirecek yetim bakıcısına ver. Eğer kalbin parayı sadece birine verebilecek kadar güçlü ise öyle yap. Zira bir Müslümanı sevindirmen, darda kalmışa yardım edip sıkıntısını gidermen, zayıfa yardım etmen, farz hacdan sonra bin nafile hacdan iyidir. Haydi kalk, sana emrettiğim gibi götür, o parayı dağıt. Yoksa kalbindekini söyle.

- Kalbimde sefer arzusu daha güçlü.

- Ticaret kirlerinden, şüpheli yerlerden toplanan malı bir ihtiyacı görmeye harcamaktan nefis sıkılır. Allah, takva sahiplerinden başkasının amelini kabul etmemek için kendi nefsine and içmiştir.