Beklenen kurtarıcı bu gece doğdu
Bugün Peygamberimiz Hz. Muhammed'in (selam ve saygı ona) doğum günüdür. 20 Nisan 571 tarihinde doğmuştur. Eskiden beri Müslümanlar, hatta Ortadoğu ülkeleri, Ay takvimini kullandıkları için Hz. Peygamber'in doğum günlerini de bu takvime göre ayarlamışlardır. Ay takvimine göre Hz. Peygamber, Rebîülevvel ayının 12'sine rastlayan pazartesi günü doğmuştur. Ay yılı, güneş yılından 11 gün eksik olduğundan Hz. Peygamber'in doğum günü (Mevlit) de bütün yılı dolaşırdı. Fakat insanın gerçek doğum günü, belli bir zamandır, kâh bir aya, kâh öteki aya rastlamaz.

Bugün sabit zaman belirleyen Güneş takvimi, dünyaca kabul edilmiş olduğuna göre Peygamber'in doğumunun, gerçek gününde kutlanması gayet doğaldır. Bu bir anmadır. Bu anmayı gerçekten Hz. Peygamber'in tam doğduğu ay ve günde yapmak daha uygundur. Nitekim Diyanet İşleri Başkanlığı da birkaç yıldan beri Mevlit kutlamalarını, Kutlu Doğum Haftası adıyla 21 Nisan tarihine almıştır.

İnsanlığın dönüm noktası
Hz. Muhammed'in doğumu, insanlık tarihinin en büyük dönüm noktasıdır. Çünkü hemen hemen bütün dünyada putçuluk egemendi. Yüksek manevi değerler, ayaklar altında çiğneniyor, insanlar köle diye satılıyor, insanlık birbirini yiyordu. Dünyanın üstüne bir karanlık çökmüştü. Bu karanlığı kovacak biri bekleniyordu. İşte beklenen kurtarıcı, bu gece şafağa doğru, dünyaya ayak bastı. O, insanlığı putçuluktan, kölelikten, kula kul olmaktan kurtarmak için olağanüstü çaba gösterdi. Güçlüklere mertçe göğüs gerdi, yılmadı. Davasından vazgeçmesi için krallık da dahil tüm çıkar önerilerini reddetti.

Kureyşliler, Peygamber'in çağrısının yayılmasını önlemek için onun koruyucusu olan amcası Ebûtâlib'e baş vurdular. Yeğenini, geleneksel dinlerini eleştirmekten vazgeçirmesini istediler. "Bizimle kardeşinin oğlu arasını bulman, onu tanrılarımıza dil uzatmaktan vazgeçirmen için sana geldik. Ya kardeşinin oğlunu davasından vazgeçir ya da sen onunla bizim aramızdan çekil" dediler. Zor durumda kalan Ebûtâlib, Hz. Muhammed'i çağırttı ve ona dedi ki: "Ey kardeşimin oğlu, kavmin senden şikâyetçidir. Tanrılarını taşlıyor, aşağılıyormuşsun. Bana ve kendine acı. Altından kalkamayacağım şeyleri bana yükleme."

Hz. Muhammed. "Amca, Allah'a andolsun ki bu işi bırakmam için güneşi sağ elime, Ay'ı sol elime koysalar ben bundan vazgeçmem. Ya bu çağrıyı yayarım veya bu uğurda ölürüm" diyerek ağladı ve kalkıp gitmeye koyuldu. (Devam edecek)