Soru: Hz. Nuh'un Kur'ân'da 950 yıl yaşadığı belirtiliyor. Yanılmıyorsam Tevrat'ta da aynı zaman veriliyor. Bunu şu andaki verilerle gerçekleşmesi zor görülüyor. Bu konuda bilgi verebilir misiniz? (Şükrü Karaçetin)

Cevap: Tıptaki gelişmeler, insanın ortalama ömrünün 15-20 yıl uzamasını sağladı. Bilim adamları, yakın bir gelecekte insanın 180, hatta 200-500 yıl yaşayabileceğini söylüyorlar. Teknolojik bu imkânları sağladı. Demek ki insan, 500 yıl yaşayabilir. Yaratılış kapasitesi buna müsait. Fakat yine büyük ölçüde insanların ve bu arada diğer canlıların sebep olduğu çevre kirliliği, çoğalıp yayılan mikroplar, çeşitli hastalıklar yüzünden insan ömrü çabucak sona ermektedir.

Allah yaşamayı çevre şartlarına bağlı kılmıştır. Hastalığa yakalanan vücut, onu yenecek ilaç yoksa sonunda ölür. Ama Allah onu yaşatacaksa tedavisini de gösterir. Hz. Nuh, insanlığın ikinci atası sayılır. İnsanlığın ilk aşamaları olan o dönemde hastalık nedeni mikroplar fazla üremediği. hastalıklar bugünkü gibi dallanıp budaklanmadığı için insan ömrü bugünkünden çok uzun olabilir. Nitekim Hz. Adem'in de bin yıl yaşadığı söylenir.

Zamanın göreceliği
Yahut o zaman takvim yılı, bugünkü gibi 365 gün değildi. Çünkü yıl, Dünya'nın Güneş çevresinde bir tam dönüşüyle oluşur. Belki o zaman Dünya, Güneş çevresindeki dönüşünü çok daha az bir zamanda tamamlıyordu. Çünkü Dünya'nın Güneş çevresinde dönüşü gitgide yavaşlamaktadır. Eğer bu ihtimal varsa bugün yüz yıl yaşayan, o zamanın ölçüleriyle bin yıl yaşamış olur. Yine o zaman belki bir ayı, bir yıl kabul ediyorlardı. Hz. Nuh dönemindeki zaman birimini bilmiyoruz. Sorunuza kesin cevap verebilmek için bunu bilmemiz gerekir. Kur'ân'ın çeşitli ayetlerinde de zamanın göreceliğine dikkat çekilmektedir. Bir ayette Allah katında, bizim hesabımızca bin yıl kadar uzun süren bir gün olduğu gibi yine bizim hesabımızca 50 bin yıl süren bir günün varlığı da belirtilir.

Tevrat, Hz. Nuh'un toplumu içinde 950 yıl kalıp onları Hak yola çağırdığını, sözünü dinlemeyen kavminin tufanla boğulduğunu ayrıntılarıyla anlatır. Kur'ân da öğüt vermek amacıyla Tevrat'takine uygun biçimde olayı anlatmış, fakat ayrıntı vermemiştir. Kur'ân'ın amacı hikâye anlatmak değil, ibret sunmaktır. Eğer Kur'ân, Tevrat'ın anlatımına ters bir şey söyleseydi, o zamanın Yahudileri ve Tevrat'ı bilenler, "Kur'ân hem Tevrat'ı doğrulayıcı olarak indirildiğini söylüyor hem de Tevrat'ın söylediğinin tersini söylüyor" şeklinde itiraz ederlerdi. Kur'ân'ın amacı öğüt vermek olduğundan böyle itirazlara kapı açmayacak esneklikte gelmiştir.