Bu yazımda İslâm'ı anlatmanın, İslâm'a çağrının temel öğelerini özetlemek istiyorum. Hikmet, güzel öğüt, yumuşak-tatlı söz ve basiret.

Bu dört prensip şu ayetlerden alınmıştır: "Rabbinin yoluna, hikmetle, güzel öğütle çağır ve onlarla en güzel biçimde tartış" (Nahl: 125), "Ona yumuşak söz söyleyin, belki öğüt alır, Allah'a saygılı olur" (Tâhâ: 44), "İşte benim yolum budur de, Allah'a basiretle davet ederim. Ben ve bana uyanları (hep basiretle Hakk'a çağırırız)" (Yusuf: 108).

Hikmet ve basiret, çağrının iki temel direğidir. Hikmet, gerçeğe uygun bilgidir. Basiret ise gerçeği görmek, kesin kanıtlara dayanmaktır.

Kibir ve gurur
Demek ki anlatılacak konunun, hikmete yani gerçeğe uygun olması ve gerçekliğinin de kanıtlandırılması gerekir. "Helak olan delille helak olsun, yaşayan da delil ile yaşasın" (Enfâl: 42). Son iki prensip yani güzel öğüt ve yumuşak-tatlı söz de çağrının yöntemidir.

Çağrıcı, kanıtlara dayalı gerçek bilgiyi, çıkar maksadıyla, kibir ve gururla değil, iyi niyetle, insanların iyiliğini düşünerek, kaba, kırıcı ve hakimane (üstten bakan, baskıcı) bir edayla değil, tatlı bir dil, okşayıcı bir üslûpla anlatmalıdır.

Ayrıca öğüdün etkili olacağı zaman ve yeri seçmelidir. A'la Suresi'nin 9'uncu ayetinde, "Eğer hatırlatmak fayda verirse hatırlat, öğüt ver" buyurulmaktadır.

Onlara aldanmayın
İnsanlara gerçeği anlatabilmeniz için önce sizin gerçeği bilmeniz gerekir. Çok okumalısınız. Ancak çok okumak da yetmez. Doğru bilgileri içeren sağlam kitaplar okumalısınız.

Her şeyin başında, dinin en sağlam temeli Kur'ân-ı Kerîm'i, düşüne düşüne okumalısınız. Bu, sizin üzerinize farzdır. Bazı kişiler Kur'ân'ın anlaşılamayacağını, ondan mana çıkaranın kâfir olacağını söyleyecek kadar insanları Kur'ân'dan uzaklaştırma çabasına girmiş olsalar da siz onlara aldırmayınız. Kur'an'ı indiren, onun okunmasını, üzerinde düşünülmesini, gerçek anlamının kavranmasını istiyor. Böyle yapmayanları kınıyor.

Yarın: Kur'an, bilmece kitabı değildir.