SORU: 1- Bir tarikat şeyhinin, “evde farz namaz kılan erkeklerin sehiv secdesi yapmaları gerekir” diye konuşması oldu. Bu doğru mu? 2- Bir hoca “lailahe illallah” diyenin Müslüman olamayacağını, mutlaka “la ilahe illallah Muhammedün resulullah” demesi gerektiğini söyledi. Sizin yorumunuz nedir?

CEVAP: 1- Şeyhin konuşması yanlıştır. Sehv (yanılma) secdesi, namazda yanılmadan ileri gelir. Namazda yanılmamış olan kimse niçin sehiv secdesi yapsın? Kaldı ki din erkeğe farklı kadına farklı mı ki namazı evde kılan erkeğin yanılma secdesi yapması gerekiyor da kadının yapması gerekmiyor? Bunlar dayanaksız, tutarsız, mantıksız sözlerdir.

2- Hoca dediğiniz kişinin sözü, Kuran ve hadise uymaz. Kuran, Muhammed Suresi’nde “Fa’lem ennehû lâilâhe illâllah: Bil ki Allah’tan başka tanrı yoktur” buyurmaktadır. Hz. Peygamber de, “Lailahe illallah diyen cennete girer” buyurmuştur. Ayrıca Kuran, Hz. Muhammed’den önceki peygamberlerin ve onlara inananların hep Müslüman olduklarını (Bakara: 132-133, 136; Araf: 126; Yunus: 72, 84), havarilerin de Müslüman olduklarını (Maide: 111), Firavun’un dahi boğulma sırasında gerçeği anlayıp Müslüman olduğunu (Yunus: 90) vurgulamaktadır.

“ALLAH’TAN BAŞKA TANRI YOKTUR”
Bu insanlar Hz. Muhammed’den yıllar önce yaşamış olduklarına göre, onların Müslümanlığı sadece “Lailahe illallah: Allah’tan başka tanrı yoktur” tevhit sözüne dayanıyordu. Buna kelime-i tevhit denilir. Kelime-i tevhidin, “Lailahe illallah, Muhammedün Resulullah” şeklinde olduğunu söyleyenler vardır ama yanlıştır. Çünkü kelime-i tevhit, Allah’ın bir olduğunu vurgulayan söz demektir. Bazı tarikatlarda belli sayıda kelime-i tevhit zikri çekilir. Kadiri tarikatının zikri kelime-i tevhiddir ama dediğim gibi Kuran’da olduğu şekliyle “Lailahe illallah, lailahe illallah” şeklinde zikrederler. Kelime-i tevhit, ilk peygamberden son peygambere kadar her dönemde İslâm’ın şartı, temeli olmuştur. Her Peygamber’in misyonu kelime-i tevhit olan “Lailahe illallah”ı gönüllere yerleştirmektir. Ama ikinci cümle her peygamber dönemine göre değişir. Son peygamber döneminde “Muhammedün Resulullah”, İsa döneminde “İsa Resulullah”, Musa döneminde “Musa Resulullah” olmuştur.