SORU: Sayın hocam size soru yöneltmeyeceğim çünkü soracaklarımın hemen hemen hepsini günlük yazılarınızda buluyorum. Sadece takvim yapraklarından bir şeyler okuyup da ömrünü ilme harcamış, yazdıkları eserlerden bir kütüphane oluşabilecek, ilminde ehliyet sahibi olup unvan hak eden değerlerimize dil uzatıp tenkit etmeye kalkışanlara diyecek söz bulamadığımı size iletmek istedim. (Zekeriya Müezzinoğlu)

CEVAP: Teşekkür ederim Zekeriya Bey. Ne yapalım bizim kaderimiz böyle. Ziya Paşa’nın dediği gibi:

“Bi baht olanın bağın bir katresi düşmez

Baran yerine dürr-ü güher yağsa semadan.”

Çoğunluk maalesef gerçekten yana değil, hurafeden yana. Kafalara çöreklenmiş hurafeleri temizlemek hiç de kolay değil. Halk, saçma sapan sözleri din sanıyor. Ben ne olursa olsun, dinimin gerçeklerini her türlü eleştiriye göğüs gererek anlatmaya kararlıyım. Bana maalesef dindar görünenler değil de dinle fazla ilgisi olmadığı sanılan insanlar yardımcı oluyorlar. Hakka yardım edene Allah yardım etsin.

Kendi düşüncelerimizi din haline getirmeyelim
SORU: İnsülin genelde domuzdan üretiliyor. Şeker hastası biri olarak domuzdan üretilmeyen insülin kullandığımdan nasıl emin olabilirim? (İnci Elboğa)

CEVAP: Şeker hastası için insülin zorunlu ise neden üretilirse üretilsin, kullanmak caizdir. Çünkü zorunluluklar haramları ortadan kaldırır. Kuran, domuz etini yasaklamaktadır, domuzdan üretilen yan bir maddeyi değil. Buna karşın zorunlu durumlarda domuz etini yemek de caizdir. Çünkü Kuran, “Femenidturre ğayre bâğin velâ âdin felâ isme aleyh: Zorunlu durumda kalan kimse, sınırı aşmamak, başkasının hakkına tecavüz etmemek şartıyla bu haram şeylerden (leş, akıtılmış kan, domuz eti, ve Allah’tan başkası adına kesilmek suretiyle murdar olmuş hayvan etinden) yiyebilir” (Maide: 3) buyurmaktadır. Kendi dar düşüncelerimizi din haline getirip dini zorlaştırmanın bir anlamı yoktur.