"O gün suçlular söyleyecek söz bulamazlar"
Kur'ân, suçlulara, günahlarından sorulmayacağını, herkesin ne yaptığının apaçık ortaya çıkacağını, sorguya gerek bulunmayacağını vurgulamasına rağmen bizim rivayetçilerimiz ve bu rivayetleri süsleyen senaristlerimiz, Münker Nekir'e sorular sordurmadan rahat edememişlerdir.

Melekler ölen kişinin işaretlerini, ne yaptığını, kime inandığını, inanç ve eyleminin izlerini görmüyorlar mı ki böyle sorular soruyorlar? Gördükleri halde soruyorlarsa abes iş yapıyorlar. Melekler bunu yapmazlar. Eğer görmüyorlarsa melek olmazlar. Çünkü melek, ruhsal varlıktır. Ruh ruhu görmez mi? Ancak insanın sorumluluğunu, kendisine verilen nimetlerden sorulacağını bildiren ayetler de vardır.

Tekâsür: 16/8, Zuhruf: 63/19, 44, Nahl: 70/56, 93, Enbiyâ: 73/13, 23. ayetler suçluların, Allah adına uydurdukları şeylerden, yaptıkları günahlardan, yalan tanıklıklarından, Kur'ân'a karşı olumsuz davranışlarından sorulacaklarını bildirmektedir. Bu sorgulama, suçlulardan neler yaptıklarını öğrenme sorgulaması değil, yaptıklarını onların yüzüne vurup onlan azarlama, yaptıkları suçlardan ötürü onları hesaba çekme seklinde bir sorgulamadır.

Temiz ruhlar serbesttir
Bu ayetlerin amacı, insanın, yaptığı hareketlerden, davranışlardan sorumlu olduğunu, suçluların cezalandırılacağını vurgulamaktır. Yoksa kişinin sorguya cevap verip vermemesi önemli değildir. Çünkü ruh üzerindeki eylem işaretleri, her şeyi apaçık gösterir. Görünen bir şeyi sormanın anlamı yoktur. "O gün ağızlarını mühürleriz, elleri bize söyler, ayakları yaptıklarına şahitlik eder" (Yasin: 41/65).

Yasın 65. ayette Allah'ın, suçluların ağızlarına mühür vuracağı, onların el ve ayaklarının, yaptıklarına tanıklık edeceği anlatılıyor. Bunun anlamı şudur: O gün suçlular, söyleyecek söz, yaptıklarını inkâra imkân ve fırsat bulamazlar. Ağızlan kapanır, bir şey diyemezler. Organları, yaptıklarını söyler. Yaptıkları işlerin izleri bedenlerinde, el ve ayaklarında görünür. İnkâra kalksalar da suçlarını kapatmaya imkân bulamazlar.

Buhârî, Müslim ve başka hadis mecmualarında Allah Resûlü'nün, ashabına kabir azabından Allah'a sığınmayı öğrettiğini anlatan, bazı kimselerin kabirlerinde azap edildiklerini bildiren hadisler vardır. Ruhun azaba uğratılması için kabrin içinde olması gerekmez. Temiz ruhlar serbesttir fakat günahkâr ruhlar tutuklanır, azaba sokulurlar. (Devam edecek)