SORU: Hocam, Hacettepe Üniversitesi Mühendislik Fakültesi’nden mezunum. Bir genci seviyorum ama annem kesinlikle evlenmemize izin vermiyor. Size danışmak istediğim şu, dinimizde anneler ve babalar kutsaldır, onların ahını almak istemiyorum. Bu işin onların rızasıyla gerçekleşmesini istiyorum. Lütfen bana yol gösterin. Anneme karşı nasıl bir tavır takınmalıyım? Tüm bu yaptıklarına rağmen Allah katında yine annem mi haklıdır? Çok üzülüyorum. Biliyorum ki babamın isteklerini yerine getirsem de o gün geldiğinde annem sorunlar çıkaracak ve mutluluğumu bozacak. Bu yüzden anneme karşı sevgi bile besleyemiyorum. Biliyorum çok büyük günah ama resmen düşmanımmış gibi hissediyorum annemi. Ona karşı nasıl davranmalıyım lütfen bir yol gösterin.

CEVAP: Kızım, baban İlâhiyat mezunu olduğuna göre zaten sen de dindar bir muhitte yetişmişsin. İslâm’da anne hakkının her şeyden önce geldiğini bilirsin. Peygamberimize “Kiminle sohbet edeyim, kime iyilik edeyim” diye soran birine, üç kez “annenle” sonra “babanla!” buyurmuştur. Düşün bir kere. Sen yoktun. Annenin karnında oluştun. Annenin bir parçasısın. Varlığını ona borçlusun. Onun karnında 9 ay kaldın, onun kanını aldın, uykusunu çaldın. İki yıl seni emzirdi. Bir bebeği düşün, anne sahiplenmese bebeğin büyümesi mümkün mü? İşte sen annenin sahiplenmesi sonunda bugünkü durumuna geldin. Şimdi de seni büyüten, uykusunu senin için feda eden annene düşmanlık hissi besliyorsun ha? Anlaşılacak şey değil doğrusu!

Sevdiğin genç iyi insan olabilir ama annenin hisleri de önemlidir. Ben sizin aranıza giremem. Ama daha dün gazetelerin verdiği haberden irkilmemek mümkün değil. Kız sevgilisiyle bir olup babasını, ablasını, annesini öldürüyor. Ne uğruna? Şehvet uğruna. Yazıklar olsun, o şehvet hisleri geçer. Ardından binlerce kez pişmanlık gelir. Bana göre annen istemiyorsa bırak! Açık açık konuş, ama annen istemiyorsa onun istemediğini yapma. Sevgili çoktur ama anne bir tanedir. Ve cennet annelerin ayakları altındadır.