Hz. Muhammed’in getirdiği mesajda, zorla din olamayacağı, hiç kimsenin zor kullanılarak İslâm’a sokulamayacağı vurgulanmaktadır. Papa, İslâm’daki cihad kavramını zorla insanları dine sokmak için herkese savaş açmak, haksız yere şuna buna saldırmak şeklinde anlamış. Maalesef son zamanlarda bazı aşırılar da cihadı böyle anlama eğilimindedir. Bu çok yanlıştır.

Bir kere cihadı emreden ayet, iniş tarihi bakımından 42. sırayı alan Furkan Suresi’nde bulunmaktadır. Furkan Suresi, Mekke döneminin ortalarında inmiştir. Bu dönemde Müslümanlar, Mekke’de azınlık durumundaydılar. Savaşmak şöyle dursun kendileri ağır baskı altında yaşıyorlardı. Hatta Peygamber ve kendisine inananlar, Ebu Talip Vadisi denilen bir yerde kuşatma altında tutulmuşlar ve toplumdan izole edilmişler, üç yıl uygulanan ağır ambargo altında çok büyük sıkıntılar çekmişlerdi. İşte bu ağır şartlar içinde gelmiş olan ayet, Hz. Muhammed’in şahsında Müslümanlara moral vermektedir: “Kâfirlere boyun eğme ve bu Kuran ile onlara karşı büyük cihad et” (Furkan: 52).

AYETİN SAVAŞLA İLGİSİ YOK
Ayette Hz. Muhammed’e, kâfirlerin baskılarına boyun eğmemesi, asla pes etmemesi, gerçekleri çeşitli örneklerle açık açık anlatan Kuran’a dayanarak vargücüyle insanları doğru yola götürmek için çaba harcaması emrediliyor. Cihad, çaba anlamına gelen cehd kökünden isim-fiildir.

Aynı kökten türemiş olan ictihad kelimesi de bir problemi çözmek için vargücünü haracamak, müctehid de bu çabayı harcayan kimsedir. Bu ayetin savaşla ilgisi yoktur. Kuran’da savaşın karşılığı kıtâldir. Kuran’a göre kıtâl, ancak saldırgan düşmana karşı yapılır. Kimsenin dinini değiştirmek yahut toprağını elinden almak için kıtâl yapılmaz. Bu tür saldırı kesinlikle yasaktır.

Kuran şöyle der: “Sizinle savaşanlarla Allah yolunda savaşın fakat haksız yere saldırmayın çünkü Allah, saldırganları sevmez” (Bakara: 190). İki ayet sonra, savaşın nedeni açıklanmaktadır: “Onlarla savaşın ki baskı ortadan kalksın, özgürce Allah’a tapılsın. Ama düşmanlar saldırılarına son verirlerse artık zalimlerden başkasına düşmanlık olmaz” (Bakara: 192).

YARIN: Camiden sadece barış yayılır