Soru: 1- Ankara'da sahura kalkıp oruca niyetlenen birinin gündüz İstanbul'a geçtiğini düşünelim. Bu durumda iftarını hangi kentin vaktine göre mi açacaktır? 2- Bu soruyu size göndermeden önce camileri dolaşarak din görevlileriyle konuştum. "Hz. Muhammed ve imamlar o zaman maaş almıyorlardı. Günümüzde Arap ülkelerinde de imamlar maaş almıyorlar. Ayrıca ibadet Allah rızası için yapılmaz mı?" diye sorduğumda "haklısınız" dediler. Cemaatine namaz kıldırmayan bir imamın durumu ne olur? İmamların ayrıca kendileri için de namaz kılmaları gerekir mi? 3- "Hepimiz topraktan geldik toprağa gidiyoruz" sözü, uzayda ölen astronotlarla yakılan ölüler için geçerli mi? (Aydın Türkgücü)

Cevap: 1- Bir kişi bulunduğu yerin iftar vaktine göre orucunu açar. 2- İmamların kıldırdığı namaz hem kendileri için hem de cemaat için geçerlidir. Bir kişi aynı namazı iki kez kılmaz. Peygamber ve ondan sonra gelen büyük ve küçük imamlar, cemaate kıldırdıkları namazdan ayrı olarak namaz kılmadılar. Peygamber Aleyhisselam, dini tebliğ karşılığında elbette para almamıştır ama o devlet başkanıydı. Devlet başkanı olarak ganimet gelirlerinin 1/5'i kendisine tahsis edilmiştir. Bu Kuran ile sabittir. Fethedilen Fedek toprağı Peygamber ailesine aitti. Peygamber bundan kendi geçimini sağlar, harcamalarını yapardı. Ebubekir halife olduğu zaman Hz. Ömer ve Hz. Ebu Ubeyde'nin önerisiyle kendisine maaş bağlanmıştır. Daha sonraki bütün halifeler maaş almışlar, geçimlerini kamu gelirinden sağlamışlardır. Bunların namazları kendileri için geçerli oluyor da üç beş kuruş maaş alan imamların namazı mı geçerli olmuyor? Arap ülkelerinde yıllarca kaldım. Bütün imamlar maaşlıdır, hem de maaşlan yüksektir. 3- Uzayda ölenin toprağa girmesi veya girmemesi önemli değildir. Denizde ölen de denize atılınca balıklara yem olur. Ateşte yanan kül olur, toprağa girmez. Genelde yeryüzünde ölenler toprağa konulduğu için Kuran, insanın topraktan geldiğini ve yine toprağa döneceğini belirtiyor. İstisnalar kuralı bozmaz. Ölünce zaten beden çürür ama ruh ölmez. Sorumlu olan, devam eden ruhtur. İnsana benliğini veren de ruhtur. Bilirsiniz ki beden her gün değişmektedir. 50 yaşındaki insan, 5 yaşındaki durumundan tamamen farklıdır. Beden değişmiştir. Ama yine o, 5 yaşındaki insanın hüviyetini taşır. Ahmet ise Ahmet, Mehmet ise Mehmet'tir. Çünkü ona benliğini veren değişen beden değil, değişmeyen ruhtur.